بانک مقالات علوم اجتماعی

با اين كه كتاب شريف نهج البلاغه گلچيني از سخناني است كه به اميرالمومنين (ع) مناسبت هاي مختلف بيان كرده است، دريايي بيكران از معارف الهي است و بعد از قرآن كريم بهترين راهنما براي هدايت بشر و ساختن انسان كامل است. هر انسان خواستار حقيقت مي تواند از اين درياي زخار به فراخور حال خويش كفي بر گرفته و جان تشنه اش را سيراب كند.
سخنان اميرالمومنين (ع) داراي موضوعاتي است كه مهمترين آن ها عبارتست از:‌ فخر، توبيخ و تانيب، حماسه، تخويف و تهديد، ذم و هجا، رثا، وصف، مدح، دعا و ابتهال، حكمت و شكوه. در اين نوشتار، ابتدا موضوعات نثر در نهج البلاغه با مثال ذكر شده، سپس يكي از آن موضوعات يعني «شكوه» مورد بحث قرار گرفته است.
شكوه به معني شكايت، اظهار نگراني و گله مندي است و از مصدرهاي ساختگي است كه در زبان عربي به جاي آن شكايت و شكوي بكار مي رود. مشتقات كلمه شكوي دوبار در قرآن و سيزده بار در نهج البلاغه بكار رفته است. پس از معناي لغوي شكوه، كاربرد آن در نهج البلاغه بيان شده و به عوامل و انگيزه هاي آن اشاره شده؛ سپس از ميان شكوه هاي موجود در نهج البلاغه كه بيش از 25 مورد است، 20 مورد آن با توجه ذكر شده؛ سپس به موقعيت سخن و جنبه شكوه آميز بودن آن اشاره و انگيزه شكوه بيان گشته است و در پايان از همه مطالب نتيجه گيري شده است.

 نسخه قابل چاپ