بانک مقالات علوم اجتماعی

جهان امروز، با پديده هاي تازه خود- بويژه در دو سده اخير- با جهان گذشته كاملا تفاوت كرده و ديگر گونه شده است. انسان معاصر، در جهان امروز، با سليقه هاي تازه ي خود، دنبال هنر و ادبيات ديگري ست تا بازگوينده زندگي واقعي امروز او باشد. شاعراني كه به اين ضرورت مسلم توجه نكرده اند، بي گمان فرزند زمان خويشتن نيستند.
سيمين بهبهاني (متولد 1306) از غزل سرايان نوگراي معاصر است كه در طول دوره شاعري اش، آرام آرام، از سنت هاي شعر گذشته فارسي فاصله گرفته و به نوآوري پرداخته است.
جلوه هاي زندگي امروز و پديده هاي مربوط به آن، در سروده هاي نخستين بهبهاني حضوري كمتر دارند و بيش تر به گونه اي سطحي،‌ خام و سنتي بيان شده اند؛ اما در مجموعه هاي آخر او اشعاري پخته با ساختاري استوار، جلوه هاي گونه گون دنياي امروز را به شايستگي و شيريني باز مي تابند. در برخي از اين سروده ها، هيچ عنصر سنتي از شعر گذشته- بجز وزن و قافيه- بر جاي نمانده است.

 نسخه قابل چاپ