بانک مقالات علوم اجتماعی

هدف از پژوهش حاضر بررسي رابطه ميان جهت گيري هدف با خود تنظيمي يادگيري و پيشرفت تحصيلي در دانش آموزان دوره پيش دانشگاهي شهر شيراز مي باشد. بدين منظور به صورت نمونه گيري خوشه اي مرحله اي از 311 نفر دانش آموز دوره پيش دانشگاهي (150 پسر و 161 دختر) به عنوان نمونه پژوهش استفاده شد.
ابزار اندازه گيري شامل دو مقياس مي باشد كه عبارتند از: الف) مقياس جهت گيري هدف، شامل (تسلط، عملكرد و پرهيز از شكست) ب) مقياس خود تنظيمي يادگيري كه در اين پژوهش جهت تبيين سهم هر يك از متغير مستقل در پيش بيني متغيرهاي وابسته از روش آماري رگرسيون چند متغيره (شيوه اينتر) استفاده گرديد. نتايج بيانگر اين است كه: جهت گيري هدف يادگيري (تسلط) با خود تنظيمي يادگيري و پيشرفت تحصيلي داراي قدرت پيش بيني كنندگي مثبت و معنادار بوده است و تنها براي گروه پسران در پيشرفت تحصيلي قدرت پيش بيني كنندگي معناداري نداشته است. از سويي جهت گيري پرهيز از شكست داراي قدرت پيش بيني كنندگي منفي و معناداري با متغيرهاي وابسته بوده است.

 نسخه قابل چاپ