بانک مقالات علوم اجتماعی

در اين تحقيق در جهت بررسي رابطه دين، دولت و توسعه سياسي به صورت تاريخي در ايران و ترکيه اين سوال اصلي مد نظر قرار گرفت که آيا بين نوع پنداشت از دين و نوع رويکرد دولت به توسعه سياسي رابطه اي وجود دارد؟ روش تحقيق مورد نظر تاريخي بوده همچنين در جهت بررسي تطبيقي از روش توافق ميل استفاده شد. بر اساس يافته هاي تحقيق اين نتيجه حاصل شد که با توجه به موجود بودن سطحي از توسعه سياسي در هر دو کشور متغير نوع پنداشت از دين هيچ تاثيري بر رويکرد دولت به توسعه سياسي در ايران و ترکيه ندارد، به صورتي که نوع پنداشت غيرسکولار از دين در ايران به صورت نسبي توانسته است موجب رشد و توسعه شاخص هاي توسعه سياسي شود، هر چند در طي اين روند چالش ها و محدوديت هايي نيز وجود دارد. نوع پنداشت سکولار از دين در ترکيه نيز همراه با افزايش و بهبود شاخص هاي توسعه سياسي بوده هر چند ترکيه نيز با چالش هاي محدود کننده جدي نهادهاي غيردموکراتيکي از جمله دخالت موثر نظاميان روبرو بوده است. لذا متغير نوع پنداشت از دين از رابطه حذف شده و فرضيه تحقيق رد مي شود.

 نسخه قابل چاپ