بانک مقالات علوم اجتماعی

يکي از تحولات مهم در عرصه قضايي کشور تشکيل نهاد مردمي شوراهاي حل اختلاف در سال 1381 بود. پيش از اين تاريخ، روند دادرسي و حل اختلافات، در دادگاهها و مراکز قضايي رسمي انجام مي گرفت تا اينکه شوراهاي حل اختلاف به عنوان نهادي شبه قضايي وارد عرصه قضاوت شدند، از آن پس جوامع شهري و روستايي کشور پذيراي نهاد نوپايي شده اند که عهده دار حل و فصل بخشي از اختلافات شهروندان است. بر اين اساس پ‍ژوهش حاضر با هدف ارزيابي عملکرد و تحليل نقش شوراهاي حل اختلاف روستايي در امنيت قضايي روستاييان انجام گرفته است. روش تحقيق توصيفي-تحليليِ پيمايشي بوده و داده هاي تحقيق از طريق ابزار پرسش نامه گردآوري شده است. جامعه آماري نمونه را 15 روستاي داراي شوراي حل اختلاف شهرستان مرند تشکيل مي دهند که از آن ميان، 200 نفر از سرپرست خانوارهاي روستاهاي مربوطه با استفاده از روش هاي نمونه گيري کوکران و انتساب متناسب به عنوان نمونه آماري انتخاب شده اند. در اين مطالعه در مجموع 55 گويه به عنوان مولفه هاي مثبت و منفي موثر در امنيت قضايي روستاييان مورد ارزيابي قرار گرفت که در نهايت با استفاده از آزمون آماري T  جفت شده (وابسته) مورد تحليل قرار گرفته اند. بر اساس نتايج به دست آمده، تفاوت معناداري بين دوره قبل و بعد از شوراهاي حل اختلاف در اغلب گويه هاي مرتبط با امنيت قضايي روستاييان شهرستان مرند مشاهده مي شود، لذا مي توان گفت علي رغم برخي کاستي ها، شوراهاي حل اختلاف از نهادهاي موثر در گسترش فرهنگ صلح و سازش در جامعه و شکل گيري امنيت قضايي در جامعه روستايي کشور مي باشند.

 نسخه قابل چاپ