بانک مقالات علوم اجتماعی

کناره گيري از شرکت در مسايل اجتماعي، دلسردي و نداشتن علاقه، عدم درگيري مدني و بي اعتنايي نسبت به موضوعات اجتماعي، سياسي و فرهنگي، بي تفاوتي اجتماعي و وضعيتي که هر فرد در رابطه با خود، ديگران و جامعه به اشکال گوناگون احساس بي قدرتي، احساس بي هنجاري، احساس بي معنايي، انزواي اجتماعي، تنفر فرهنگي و تنفر از خود را بروز مي دهد، بيگانگي اجتماعي تعريف مي شود. هدف کلي اين پژوهش، بررسي رابطه بين بيگانگي اجتماعي و بي تفاوتي اجتماعي در بين دانشجويان دوره کارشناسي بوده است که با استفاده از روش پيمايشي و ابزار پرسش نامه، جمع آوري داده هاي تحقيق در سطح دانشگاه تبريز بين 8 دانشکده مطابق با روش نمونه گيري منطبق متناسب و نمونه آماري 410 نفر انجام گرفته است. ديدگاه هاي نظري جنبه تلفيقي بين سطح کلان و خرد داشته و بيشتر با تکيه بر نظريه هاي برد متوسط که مي توان به ديدگاه نظري پوندس، رس، سيمن و... اشاره کرد. نتايج تفسيري از مدل سازي ساختارهاي کوواريانسي دال بر وجود ارتباط معنادار بين متغير بيگانگي و بي تفاوتي اجتماعي دارد.

 نسخه قابل چاپ