پاسخ به:بانک مقالات علوم اجتماعی
یک شنبه 10 اردیبهشت 1391 3:48 PM
| 12 : رفاه اجتماعي زمستان 1381; 2(6):223-234. |
| نظام مشاركت مردم در مناطق حاشيه نشين |
| آقابخشي حبيب اله* |
| * دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي |
|
در سالهاي 1950 دو مبحث مهم اجتماعي، «حاشيه نشيني» و «مشارکت مردم»، توجه نظريه پردازان اجتماعي را بيش از مباحث ديگر به خود مشغول ساخت. هر چند مفهوم مشارکت مردم در شبکه هاي خويشاوندي به دورانهاي کهن باز مي گردد، ولي همان گونه که در گذشته بر اثر فقر در روستاها، تغيير در ماهيت کالبدي و رشد شهرها، گروههاي تازه واردي ساکن حاشيه شهرها شدند و بعدها ضعف در مديريت واقتصاد شهري شکاف اقتصادي بين شهروندان ايجاد کرد و در نتيجه، فقر شهري موجب گسست شهروندان کم درآمد از متن جامعه اصلي و زيست حاشيه اي شد، همان گونه نيز رشد و پيچيدگي جوامع، به مفهوم «مشارکت مردم»، معنايي تازه بخشيد و آن را از حوزه خويشاوندي به عرصه هاي عمومي کشاند؛ زيرا برنامه ريزهاي توسعه از بالا به انتظارات خود تحقق نبخشيد. مطالعات دکتر علي حاج يوسفي، دکتر مجيد رهنما و ديگران شواهد زنده اي بر اين مدعاست. طرح «کوي نهم آبان» در سال 1346 و احداث چندهزار واحد مسکوني براي حاشيه نشينان تهراني و عدم استقابل آنها براي سکونت در اين واحدهاي مسکوني نمونه بارز آن است. بحث حاضر، معطوف بر اين نکته است که اگر طرحهاي توسعه از بالا به نتايج مطلوب نمي رسد و اقدامات تخريبي نيز صرفا پاکسازي صورت مساله تلقي مي شود، بنابراين، شيوه هاي مناسب تر اجراي برنامه هاي توسعه محلي از پايين چگونه است؟ بر اين اساس: - مشارکت فعال در مناطق حاشيه نشين بر کدام مباني استوار است؟ - راهکارهاي مددکاري و مهندسي اجتماعي به منظور قادرسازي حاشيه نشينان چگونه صورت مي گيرد؟ - بسترسازيهاي مناسب دولتي براي گشودن مجراي توانمنديهاي حاشيه نشينان بر چه واقعياتي متکي است؟ - و سرانجام دشواريهاي اساسي و محدوديتهاي مشارکت کدام است؟ |
| كليد واژه: |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
