بانک مقالات علوم اجتماعی

اين مقاله با هدف مرور فعاليتهاي انجام شده در زمينه کاهش تقاضاي مواد در کشور و مقايسه آن با يافته هاي علمي و تجربيات جهاني نوشته شده است تا با شناسايي کاستيها، به چاره جويي و رفع آنها مبادرت شود.
عرصه کاهش تقاضا به طور کلي شامل سه رويکرد پيشگيري، درمان و کاهش آسيب است. برنامه هاي پيشگيرانه که سعي در کاهش بروز موارد جديد سوء مصرف مواد دارند به شيوه ها و اشکال مختلفي اجرا مي شوند. مطالعات نشان داده است که تنها آن دسته از اقدامات پيشگيرانه موثرند که جامع، چند بخشي و مداوم باشند. در ميان اقدامات درماني نيز تنها اقداماتي موثرند که به اعتياد به چشم بيماري مزمن بنگرند. به عبارت ديگر، تنها درمانها و مراقبتهاي طولاني مدت در ترک اعتياد موثرند. همچنين، به دليل آمادگي نداشتن بسياري از معتادان براي پذيرش درمان از يک سو و نيز گسترش بيماريهاي مهلکي همچون ايدز و هپاتيت از طريق استفاده مشترک از وسايل تزريق از سوي ديگر، اتخاذ روشهاي کاهش آسيب که مبتني بر به کارگيري اصول بهداشتي بدون الزام به ترک هستند از اولويتهاي کاهش تقاضاست.
به لحاظ ميزان مصرف مواد افيوني ايران رتبه اول را در بين کشورهاي جهان داراست. تاريخ معاصر کشور ما نشان دهنده غلبه ديدگاه کاهش عرضه و نقش حاشيه اي کاهش تقاضاست. رويکرد کاهش تقاضا در ده سال اخير به تدريج در کشور گسترش يافته است، اما کمبودهايي، چه از بعد بررسيهاي همه گيري شناسي و فعاليتهاي موثر پيشگيرانه، درماني و کاهش آسيب، در آن وجود داشته است .بنابراين ضروري است که مساله کاهش تقاضا مورد توجه بيشتر صاحب نظران و مسوولان کشور قرار گيرد.

 نسخه قابل چاپ