بانک مقالات علوم اجتماعی

هدف از مقاله حاضر ارائه چارچوبي نظري است براي تحليل رابطه متقابل ميان دو دسته از واكنش هاي سياسي و اقتصادي معلمان به نارضايي شغلي. از اين رو بررسي تئوريك اقتصاد سياسي مطالبات اقتصادي معلمان مدنظر است. فرضيه مقاله به اين قرار است: نارضايتي شغلي معلمان موجبات شكل گيري فشار مطالبات اقتصادي مي شود،‌ فشاري كه يا معلمان را به سمت كنش فردي و جداجدا در زندگي اقتصادي روزمره شان هدايت كند؛‌ و يا به سمت اظهار نارضايي جمعي به مقامات سياست گذار در عرصه سياست مي كشاند؛ هر چه ميزان بيش تري از فشار نارضايي از طريق عرصه هاي اقتصادي نشت كند، ميزان كم تري از فشار نارضايي براي شكل گيري كنش جمعي ميان معلمان در عرصه سياست در اختيار خواهد بود و، برعكس، هر چه ميزان بيش تري از فشار نارضايتي معلمان، به عرصه سياست هدايت شود و در عين حال بر بهبود امور معيشتي شان نيز موثر واقع شود، ميزان كم تري از فشار نارضايتي از طريق كنش هاي فردي و جداجداي معلمان در عرصه هاي اقتصادي آزاد خواهد شد. بدين اعتبار، انتظار مي رود هر چه قدر فضاي سياسي براي فعاليت هاي اعتراض آميز معلمان بازتر شود، با فرض ثبات ديگر ضرورت ها، از حجم كنش هاي اقتصادي جداجداي معلمان در زندگي روزمره اقتصادي شان كاسته شود؛ كه چه بسا اين امر پيامدهاي منفي در سطح اقتصاد كلان داشته باشد.

 نسخه قابل چاپ