بانک مقالات علوم اجتماعی

بعضي طبقات همچون زنان به دليل عوامل خاص زيست شناختي و اجتماعي، پيش زمينه و استعداد قبلي براي بزه ديده واقع شدن دارند و براساس يافته هاي جرم شناختي، بزه کاران بالقوه قربانيان خود را غالبا از ميان افرادي انتخاب مي کنند که ارتکاب جرم بر روي آن ها داراي خطر و هزينه بالايي نباشد. بنابراين زنان به عنوان افراد بالقوه آسيب پذيرتر از مردان، آماج هاي مطلوبي براي آن ها محسوب مي شوند. بالا بردن خطر ارتکاب جرم بر روي زنان از طريق بالا بردن هزينه کيفري ارتکاب جرم مي تواند در فرآيند گزينش آن ها توسط بزه کاران تاثير گذاشته و در نتيجه ضريب بزه ديدگي زنان را کاهش دهد. بنابراين اتخاذ يک سياست کيفري افتراقي از طريق سازوکار جرم انگاري هاي ويژه و تشديد کيفر بزه کاراني که بزه ديده آن ها يک زن است ضروري است.
قانون گذار کيفري ايران نه تنها در قبال تعرضات مجرمانه عليه زنان از يک سياست کيفري افتراقي منسجم و هماهنگ پيروي نکرده است، بلکه به واسطه حمايت کيفري کم تر از آن ها در قبال برخي جرايم عليه تماميت جسماني آن ها نظير قتل، قطع عضو و جرح، زمينه هاي «بزه ديدگي» آن ها را از طريق کاهش هزينه کيفري ارتکاب جرم بر روي آن ها فراهم نموده است.

 نسخه قابل چاپ