بانک مقالات علوم اجتماعی

شکاف فزاينده بين مفهوم عدالت اجتماعي به عنوان يک مفهوم مجرد و واقعيت هاي فقدان عدالت در زندگي در چهار روي کرد به عدالت اجتماعي ظاهر مي شود. جهت گيري اخلاق کار به زندگي اجتماعي، نشان دهنده ديدگاه تناسب است که از طريق دو ديدگاه فردگرايي اقتصادي و انصاف بيان مي شود. ديدگاه برابري خواهي شامل روي کردهاي ديگر يعني انصاف و نياز است. تناسب نشان دهنده تمايل به پاداش دادن به افرادي در جامعه است که در پيش رفت جامعه سهم دارند. و دريغ داشتن اين پاداش از افرادي است که مساعدتي به پيش رفت جامعه ندارند. برابري خواهي نشان دهنده دست رسي برابر به خدمات اساسي و رفتار يک سان با همه افراد جامعه و توزيع مجدد ثروت است.
در اين مقاله بحث در باره روي کردهاي مختلف و رابطه آن ها با جهت گيري اجتماعي، انگيزش پيش رفت و عدالت توزيعي و ارزش ها در بين 150 معلم دبيرستاني در اصفهان نشان دهنده الگوي معني داري از روابط است. اعتبار تميزي چهار مقياس عدالت اجتماعي را مي توان با توجه به همبستگي هاي متوسط بين ارزش ها و ديدگاه هاي تناسب در عدالت اجتماعي يعني فردگرايي اقتصادي و انصاف و يا ديدگاه هاي برابري خواهي شامل برابري و نياز مشاهده کرد. اعتبار هم زمان از طريق همبستگي معني دار بين مقياس هاي تناسب با انگيزش پيش رفت و نيز همبستگي معني دار بين مقياس هاي برابري و عدالت توزيعي و جهت گيري اجتماعي تاييد مي شود.

 نسخه قابل چاپ