پاسخ به:بانک مقالات علوم اجتماعی
یک شنبه 10 اردیبهشت 1391 3:15 PM
| 2 : رفاه اجتماعي تابستان 1383; 3(13 (حقوق بشر - زنان)):41-56. |
| حقوق بشر و ناتواني (معلوليت) |
| كمالي محمد* |
| * دانشکده توانبخشي دانشگاه علوم پزشکي ايران |
|
حقوق بشر را قلب فعاليت هاي سازمان ملل متحد دانسته اند. دفاع از حقوق بشر در واقع، دفاع از حيثيت انساني است. از سوي ديگر جمعيت قابل ملاحظه اي از افراد داراي ناتواني در کشورهاي مختلف جهان زندگي مي کنند که ساليانه بيش از 10 ميليون نفر به جمعيت آنان افزوده مي شود. در کشورهاي در حال توسعه اين جمعيت عظيم را افرادي فقير، وابسته، تحت ظلم و خشونت، فراموش شده و محروم از آموزش هاي رسمي، حرفه اي و فاقد شغل تشکيل مي دهند. تلاش ها براي شناخت اصولي حقوق بشر با تصويب «اعلاميه جهاني حقوق بشر» در مجمع عمومي سازمان ملل متحد در سال 1948 آغاز گرديد و در طول ساليان متمادي اين اعلاميه توانست بستري مناسب براي تدوين، اعلاميه ها و قطع نامه هاي متعددي جهت رعايت حقوق بشر در ميان کشورهاي جهان باشد. شمول افراد داراي ناتواني از همان اعلاميه اول در مواردي همچون ماده 7 و 25 پيداست و در ادامه آن در اعلاميه هاي «حقوق افراد کم توان ذهني، 1971»، «حقوق افراد داراي معلوليت، 1974»، «پيمان نامه جهاني حقوق کودک، 1981» و «قوانين استاندارد براي برابرسازي فرصت ها در مورد افراد داراي ناتواني، 1963» به طرز بارزي حمايت شده است. در حال حاضر مهم ترين چالش، بحث مجمع عمومي سازمان ملل متحد براي تصويب «پيمان نامه جهاني حقوق افراد داراي ناتواني» مي باشد که با تصويب آن گام مهمي در جهت رعايت حقوق بشر براي افراد داراي ناتواني در هزاره سوم برداشته خواهد شد. |
| كليد واژه: حقوق بشر، معلوليت، ناتواني |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
