بانک مقالات علوم اجتماعی

زماني که يک آسيب يا مساله اجتماعي از نظر کمي و کيفي به نقطه اي برسد که سيستم موجود قابليت و توانايي کنترل آن را از دست بدهد و يا ظرفيت کاهش آن را نداشته باشد، يک بحران اجتماعي ظهور مي يابد. در نتيجه وضعيتي پيش مي آيد که طي آن سير حوادث مختل مي شود.

با توجه به وقت گير و پرهزينه بودن مديريت بحران هاي اجتماعي، نهادهاي دولتي مي توانند نقش بسيار مهمي در سياست گذاري و مديريت بحران ها ايفا نمايند و يا آسيب ها و مشکلات اجتماعي موثر در بروز بحران را شناسايي و کنترل کنند.

از اين رو ارزيابي جايگاه اين نهادها در پرتو قوانين و مقررات جاري ايران، ضروري به نظر مي آيد و در اين مقاله سعي نگارنده معطوف اين نوع بررسي است.

 نسخه قابل چاپ