بانک مقالات علوم اجتماعی

مفهوم بحران اگر چه داراي کاربردهاي عام در محاورات روزمره است، اما در چارچوب مباحث علمي – تخصصي مي توان براي آن معاني مشخص و متمايزي در نظر گرفت. اين مقاله پس از مروري بر برداشت هاي مختلف از مفهوم مزبور، بحث خود را بر مقوله دولت متمرکز مي کند و ضمن اشاره به دولت به مثابه يکي از اصلي ترين و تاثيرگذارترين نهادهاي جامعه مدرن در زمينه رفاه و توسعه، مفهوم بحران را در ارتباط با نظريه و عملکرد دولت مورد بررسي قرار مي دهد. پس از آن و با تاکيد بر نظريات توسعه مطرح شده در دهه هاي پس از جنگ دوم جهاني، سيطره گفتمان بحران در نظريات توسعه مورد اشاره قرار گرفته و يک طبقه بندي از اقسام روابط ممکن ميان دولت، توسعه و جامعه مدني ارايه مي گردد. اين طبقه بندي ميان توسعه گرايي پايدار، تعادل پايدار و توسعه ستيزي پايدار قائل به تمايز مي شود و ساير موقعيت ها را با کمک گرفتن از دو متغير «مسير تحقق توسعه» و «شيوه اعمال سياست هاي توسعه گرايانه» از يکديگر تفکيک مي کند. از رهگذر مطالعه بحران در دولت هاي کشورهاي توسعه نيافته، نوشتار حاضر در جهت پاسخگويي به پرسش اساسي مطرح شده در آن، پيرامون ويژگي بنيادين دولت ها در جهان توسعه نيافته و در ايران به لحاظ نظري و نيز در قلمرو کاربست و عملکرد، به طرح ايده «دولت هاي متزلزل» مي پردازد و مي کوشد تا در قالبي نظري، چشم اندازي براي خروج اين دولت ها از وضعيت بن بست فراهم آورد.

 نسخه قابل چاپ