بانک مقالات علوم اجتماعی

طرح بحث: اين مقاله به بررسي ارتباط سبب شناختي بين ايذا در دوران کودکي از سوي والدين و بروز جرم شرارت در دوره هاي بعدي زندگي اين کودکان مي پردازد. بر مبناي نظريه لئونارد برکوييتس و بندورا مي پردازد.
روش تحقيق: جامعه پژوهشي اين بررسي کليه مجرمين بزه شرارت و خشونت در زندان هاي خوزستان در سال 1384 مي باشد که با نمونه گيري تصادفي 80 نفر از آنها انتخاب و آزمون کودک آزاري در مورد آنها اجرا و پرونده محکوميتي و مددکاري آنها مورد مطالعه قرار گرفت.
يافته ها: 90 درصد نمونه ها گزارش کردند که والدين (به ويژه پدران) کم يا بي سواد، آنها را طي دوران کودکي آزار و اذيت نموده اند که بيشتر از نوع آزار جسماني بوده است. در مجموع ميانگين درصدي نمره آزمون کودک آزاري در ميان آزمودني ها بالاتر از سطح ميانه (60 درصد) بود. مصاديق کودک آزاري شامل تنبيه بدني، سوء استفاده جنسي، غفلت از فرزندان و محروميت از غذا و تفريح مي باشد.
نتيجه: فرضيه اصلي پژوهش، معناداري و هماهنگي سبب شناختي بين اين دو پديده را تاييد کرد. رابطه معناداري بين سواد والدين، ساخت خانواده تک والدي و طلاق زود هنگام با کودک آزاري آنها مشاهده شد. همچنين با کاهش سن و سواد مجرمان شدت جرم شرارت در آنها گسترش مي يابد.

 نسخه قابل چاپ