بانک مقالات علوم اجتماعی

طرح بحث: اين پژوهش با هدف بررسي تاثير مستقيم و غير مستقيم خود اثرمندي اجتماعي بر افسردگي نوجوانان تهراني انجام شده است.
روش تحقيق: آزمودني هاي پژوهش 946 نفر (471 دختر و 475 پسر) از دانش آموزان مقطع دبيرستان و پيش دانشگاه شهر تهران مي باشند که با روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي – تصادفي انتخاب شده اند. ابزار گردآوري اطلاعات عبارتند از : پرسشنامه خود اثرمندي کودکان و نوجوانان، سياهه افسردگي کودک (CDI)، پرسش نامه اجتناب اجتماعي، پرسش نامه طرد همسالان و پرسش نامه حمايت اجتماعي کودکان و نوجوانان، براي تجزيه و تحليل داده ها از نرم افزار کامپيوتري ليزرل و روش تحليل مسير استفاده شده است.
يافته ها: نتايج به دست آمده نشان داده که تاثير مستقيم خود اثرمندي اجتماعي بر افسردگي نوجوانان معني دار نمي باشد اما تاثير غير مستقيم آن از طريق اثر معني دار در اجتناب اجتماعي، طرد همسالان و حمايت اجتماعي تاييد مي گردد.
نتيجه: خود اثرمندي اجتماعي در افسردگي نوجوانان تاثير غيرمستقيم دارد و اين تاثير از طريق اجتناب اجتماعي، طرد همسالان و حمايت اجتماعي مي باشد.

 نسخه قابل چاپ