بانک مقالات علوم اجتماعی

طرح مساله: اولين گام در طراحي و اجراي برنامه هاي جديد در جهت مبارزه با فقر، بررسي ميزان اثرگذاري سياست هاي پيشين بر ميزان و شدت فقر موجود در مناطق شهري و روستايي طي دوره اجراي برنامه ها و به کارگيري نتايج آن در هدف مند نمودن سياست هاي آينده مي باشد. در اين راستا محاسبه خط فقر و تخمين ميزان و شدت وقوع فقر بر اساس آن مي تواند اطلاعات لازم براي انجام مطالعات بعدي در اين زمينه را فراهم آورد.
روش تحقيق: در اين پژوهش با استفاده از آمار هزينه و درآمد خانوارها به اندازه گيري فقر در مناطق شهري و روستايي ايران طي سال هاي 1368 تا 1383 پرداخته ايم. بدين منظور ابتدا خط فقر مطلق مناطق شهري و روستايي طي دوره مورد بررسي بر اساس رويکرد حداقل نيازهاي اساسي (2000 كيلوكالري) محاسبه شده است. براي اضافه نمودن حداقل نيازهاي غيرغذايي از روش اورشانسکي (با استفاده از معکوس ضريب انگل) استفاده شده است. سپس شاخص هاي گروه فوستر، گرير و توربک براي مقادير a=0,1,2 براي هر يک از سال هاي مورد بررسي و به تفکيک شهر و روستا تخمين زده شده است.
يافته ها و نتايج: تقريبا طي تمامي دوره مورد بررسي، ميزان شاخص هاي فقر در مناطق روستايي بالاتر از مناطق شهري بوده است. همچنين روند کلي شاخص ها هم در فقر شهري و هم روستايي نزولي بوده است، که اين امر بدان معناست که درصد جمعيت زير خط فقر، شکاف فقر و شدت فقر طي سال هاي مورد بررسي کاهش يافته است.

 نسخه قابل چاپ