بانک مقالات علوم اجتماعی

طرح مساله: امروزه کارشناسان اقتصادي، رشد و توسعه يافتگي را بر اساس ميزان افراد مشغول به کار آن جامعه مي سنجند. افزايش رشد اقتصادي از طريق کاهش بيکاري، افزايش نرخ مشارکت نيروي کار، کاهش فقر و تخفيف عوارض ناشي از بالا بودن بيکاري پديد مي آيد؛ لذا براي پيشگيري از بيکاري نيروهاي متخصص ضرورت دارد که نيازمندي هاي نيروي انساني کشور پيش بيني شود.
روش: براي بررسي موضوع اين پژوهش از روش توصيفي – همبستگي استفاده گرديد. جامعه آماري، کليه اعضاي هيات علمي و دانشجويان دانشگاه اصفهان در سال تحصيلي 82-81 بوده اند. نمونه اين تحقيق 351 نفر بود که با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي طبقه اي متناسب با حجم انتخاب شد. ابزار تحقيق، پرسش نامه محقق ساخته شامل 28 سوال در طيف پنج درجه اي ليکرت بود.
يافته ها و نتايج: يافته هاي تحقيق نشان داد که الف) عوامل اقتصادي (کمبود سرمايه گذاري، اجراي خصوصي سازي، عدم حمايت از دستاوردهاي داخلي، عدم تسهيلات اشتغال، اقتصاد متکي به نفت و کاهش رشد محصولات ناخالص داخلي) بر افزايش بيکاري تحصيل کرده هاي دانشگاهي تاثير دارد؛ ب) بين نظرات اعضاي هيات علمي و دانشجويان با توجه به ويژگي هاي دموگرافيک آنان (سن، مدرک تحصيلي و دانشکده) در خصوص عوامل اقتصادي بيکاري تحصيل کرده هاي دانشگاهي تفاوت وجود ندارد.

 نسخه قابل چاپ