بانک مقالات علوم اجتماعی

طرح مساله: در اين مقاله كاربرد مدل فضاي قندي جامعه مصنوعي در تحليل و بهينه سازي توزيع ثروت در جامعه و نقش توزيع ثروت، وراثت و كنترل جمعيت در رفاه اجتماعي مورد بررسي قرار مي گيرد.
روش: نوع روش تحقيق بينادي، شبيه سازي و كاربردي است و روش گردآوري اطلاعات ميداني، كتابخانه اي و محاسباتي است.
يافته ها: افزايش نابرابري در توزيع ثروت (قند)، موجب ازدياد فقر در جامعه گرديد و در نتيجه ميزان مرگ و مير بالاي ناشي از گرسنگي مشاهده شد. همچنين بسياري از مردمان فقير و تعداد به نسبت كمتر، مردمان طبقه متوسط در مجموع با حداقل ثروت جامعه، و تعداد بسيار كم مردمان ثروتمند با حداكثر مقدار ثروت در جامعه مشاهده شدند.
نتايج: وراثت مي تواند بقا عامل ها را در جامعه افزايش دهد. نشان داده شد كه با اعمال سياست هاي صحيح كنترل جمعيت مي توان رفاه بيشتري را در جامعه به وجود آورد. همچنين با افزايش سطح ديد عامل ها و كاهش متابوليسم آن ها مي توان به برابري نزديك شد.

 نسخه قابل چاپ