بانک مقالات علوم اجتماعی

طرح مساله: هدف اصلي اين پژوهش، شناسايي دقيق ميزان مشاركت اجتماعي، ابعاد، عمق و دامنه آن و موانع مشاركت از منظر علمي بوده است.
روش:‌ در مقاله حاضر بر اساس پژوهشي پيمايشي سعي شده است كه ميزان مشاركت اجتماعي و اثر موانع مشاركت بر آن با ابزار پرسش نامه و با مصاحبه حضوري بررسي شود. در اين پژوهش 880 نفر از شهروندان 18 سال به بالاي شهر تهران با استفاده از فرمول نمونه گيري كوكران و به روش تصادفي سيستماتيك انتخاب شدند.
يافته ها: با توجه به نتايج به دست آمده ميزان مشاركت اجتماعي رسمي يعني مشاركت داوطلبانه در سازمان هاي غيردولتي و ... در ميان شهروندان تهراني مورد بررسي در مجموع كم و بيشتر مشاركت ها در زمينه فعاليت هاي اجتماعي غير رسمي مثل كمك به فقرا، شركت در هيات ها و ... است. همچنين اين بررسي نشان داد كه اكثر افراد مورد بررسي نابساماني فردي و بي قدرتي را تجربه كرده و موانع زيادي را بر سر راه مشاركت اجتماعي مي بينند.
نتايج: بر اساس نتايج به دست آمده مشخص شد كه هر چه ميزان بي قدرتي و بيگانگي و احساس نابساماني فردي بيشتر باشد ميزان مشاركت اجتماعي، يعني مشاركت داوطلبانه آگاهانه هدف مند افراد در جامعه كمتر مي شود و هم چنين وجود موانع، مخصوصا موانع خانوادگي، اقتصادي، اجتماعي و ارزيابي از اين موانع از طرف افراد بر ميزان مشاركت اجتماعي اثرگذار است.

 نسخه قابل چاپ