بانک مقالات علوم اجتماعی

طرح مساله: اين پژوهش با هدف بررسي ميزان شيوع کودک آزاري در دانش آموزان دوره راهنمايي شهر تهران در سال تحصيلي 86-85 اجرا شده است.
روش مطالعه: از نوع توصيفي و نيز همه گيرشناسي است که بر روي 1530 دانش آموز دوره راهنمايي  ???)دانش آموز پسر و 745 دانش آموز دختر( با استفاده از روش نمونه گيري طبقه اي و خوشه اي چند مرحله اي اجرا شده است. ابزار پژوهش يک پرسش نامه محقق ساخته بود که روايي و پايايي آن در مرحله مقدماتي مورد بررسي و تاييد قرار گرفت.
يافته ها: نتايج پژوهش نشان داد که شيوع آزار جسماني خفيف 38.3 درصد، آزار جسماني شديد 35.9 درصد، بي توجهي 20.5 درصد و آزار عاطفي 62.5 درصد است. همچنين رابطه معناداري ميان جنسيت دانش آموزان، منطقه محل زندگي، تحصيلات والدين، شغل والدين و طلاق والدين با شيوع کودک آزاري وجود دارد.
نتايج: به استناد يافته هاي پژوهش حاضر مي توان گفت که شيوع کودک آزاري در حد بالايي است و اين مساله نيازمند توجه هر چه بيشتر مسوولان جهت پيشگيري از تبعات منفي کودک آزاري است.

 نسخه قابل چاپ