بانک مقالات علوم اجتماعی

طرح مساله: افزايش جمعيت و شهرنشيني به عنوان پديده اي فراگير مخصوصا در كلان شهرهاي بسياري از كشورهاي توسعه يافته و در حال توسعه از جمله ايران و مشكلات ناشي از آن، باعث شده است بسياري از نظريه پردازان شهري به مشاركت شهروندان در امور شهري، توجه خاصي نمايند. هدف مقاله حاضر، بررسي مشاركت شهروندان در امور شهري و رابطه رفاه اجتماعي با آن بوده است.
روش: روش تحقيق، پيمايشي بوده و براي سنجش متغيرهاي مستقل و وابسته، تعداد 700 نفر پاسخگو به شيوه نمونه گيري چندمرحله اي از بين سرپرستان خانوارهاي 7 منطقه شهرداري اصفهان به عنوان نمونه نهايي انتخاب و به پرسشنامه هاي تهيه شده پاسخ گفته اند (سال 1386).
يافته ها: بر اساس يافته هاي تحقيق حاضر، بيشتر شهروندان اصفهاني، مشاركت بالايي در امور شهري داشته و بين ابعاد غيرمادي رفاه اجتماعي و مشاركت شهروندان در امور شهري، رابطه معني دار خطي حاصل آمده است. همچنين بر اساس ضريب تبيين اصلاح شده رگرسيوني مي توان گفت كه 17 درصد تغييرات متغير وابسته، از طريق متغيرهاي وارد بر مدل رگرسيوني تبيين گرديده و رابطه اعتماد نهادي با متغير وابسته، بيش از بقيه متغيرها بوده است.
نتايج: هر قدر اعتماد نهادي و رضامندي اجتماعي و شهروندان در حد بالا و احساس محروميت آنان در حد پاييني باشد، به همان اندازه، مشاركت آنان در امور شهري، بيشتر خواهد بود.

 نسخه قابل چاپ