بانک مقالات علوم اجتماعی

طرح مساله: يكي از نتايج شهرنشيني شتابان، افزايش مهاجرت به كانون هاي شهري و شكل گيري بحران روستاگريزي در كشور است. اين مساله مشكلات متعدد اقتصادي اجتماعي همچون كمبود زمين و مسكن، اشتغال، شكل گيري سكونت گاه هاي غيررسمي و ... را در شهرهاي مهاجرپذير به دنبال دارد.
روش: روش انجام اين پژوهش «توصيفي تحليلي» است كه با استفاده از داده هاي سرشماري نفوس و مسكن سال هاي 85 -1365 انجام شده است.
يافته ها: يافته هاي پژوهش نشان مي دهد در دو دهه مورد مطالعه، مهاجرفرستي شهرهاي ايران كاهش يافته و نسبت شهرهاي مهاجرپذير افزايش قابل توجهي پيدا كرده است.
نتايج: در دو دهه اخير شهرهاي طالخونچه، خراجو، كومله، راين، عسگران، جوپار، جيرنده، نافج، جوشقان و كامو، نوخندان و دهاقانبه به دور از جريان هاي مهاجرتي بوده، 171 شهر با مهاجرپذيري شديد، 702 شهر با مهاجرپذيري ضعيف، 16 شهر با مهاجرفرستي شديد و 112 شهر كشور با مهاجرفرستي ضعيف مواجه بوده اند.

 نسخه قابل چاپ