بانک مقالات علوم اجتماعی

طرح مساله: خدمات بهداشتي درماني و توزيع بهينه آن ها نقش مهمي در توسعه هماهنگ مناطق دارند، اين پژوهش به دنبال نحوه توزيع فضايي شاخص هاي بهداشتي درماني و سطح بندي شهرستان هاي ايران مي باشد.
روش: روش تحقيق به صورت «كمي» مي باشد كه براي تحليل داده ها از روش «تحليل ثانويه» استفاده شده است. مدل هاي مورد استفاده در اين پژوهش، تحليل خوشه اي و مك گراناهان مي باشند.
يافته ها: اختلافات زيادي بين شهرستان هاي ايران از نظر ميزان برخورداري از شاخص هاي بهداشتي و درماني وجود دارد.
نتايج: شهرستان تهران بسيار برخوردار، تعداد معدودي از شهرستان هاي بزرگ به صورت برخوردار و تا حدودي برخوردار، ساير شهرستان ها كه حدود 90 درصد از آن ها را شامل مي شوند به صورت محروم مي باشند.

 نسخه قابل چاپ