بانک مقالات رشته تربیت بدنی

سابقه و هدف: شواهد نشان داده اند گسترش بيماري هاي قلبي عروقي زمينه اي التهابي دارد و التهاب عمومي (سيستميک)، نقش محوري در پيشرفت آترواسکلروز ايفا مي کند و اين عوامل بويژه در افراد داراي اضافه وزن و چاق ممکن است خطر وقوع بيماري هاي قلبي عروقي را افزايش دهد. هدف تحقيق بررسي تاثير تمرينات هوازي و مقاومتي بر مولکول محلول چسبان بين سلولي (sICAM-1) و نيمرخ ليپيدي خون در زنان داراي اضافه وزن است.
روش شناسي: 38 زن سالم غيريائسه در تحقيق شرکت کردند و بطور تصادفي در دو گروه تمريني شامل تمرينات مقاومتي (تعداد 14 نفر، ميانگين سني 5.82±34.14 سال و شاخص توده بدن 4.29±30.48 کيلوگرم / مترمربع) و گروه تمرين هوازي (تعداد 14 نفر، ميانگين سني 5.77±35.42 سال و شاخص توده بدن 3.28±28.49 کيلوگرم / مترمربع) و يک گروه کنترل (تعداد 10 نفر، ميانگين سني 5.94±35 سال و شاخص توده بدن 2.17±26.98 کيلوگرم / مترمربع) تقسيم شدند. برنامه تمرين هوازي 8 هفته با شدت 65 تا 80 درصد حداکثر ضربان قلب ذخيره بود که به مدت 16 دقيقه در هفته اول اجرا گشت و در هفته هشتم به 30 دقيقه رسيد.برنامه تمرينات مقاومتي نيز با شدت 50 تا 65 درصد يک تکرار بيشينه به مدت 8 هفته اجرا گرديد. اين تمرينات 4 جلسه در هر هفته و هر جلسه به مدت 50 دقيقه اجرا شدند. سطح سرمي sICAM- 1، نيمرخ ليپيدي خون شامل ليپوپروتئين با چگالي پايين (LDL-C)، ليپوپروتئين با چگالي بالا (HDL-C)، کلسترول تام و تري گليسريد و شاخص هاي ترکيب بدني قبل و 48 ساعت پس از پايان تمرينات اندازه گيري شدند. تجزيه و تحليل داده ها، با استفاده از آزمون ANOVA و آزمون تعقيبي LSD در سطح معني داري P<0.05 انجام گرفت.
يافته ها: وزن (0.001=p) و شاخص توده بدن (0.001=p) بعد از 8 هفته، در هر دو گروه تمريني نسبت به گروه کنترل کاهش معنادار، و حداکثر اکسيژن مصرفي (0.001=p) افزايش معني داري پيدا کرد. در حالي که در شاخص هاي sICAM-1، تري گليسريد، کلسترول تام، C-HDL و C-LDL سرم تغيير معناداري (P>0.05) مشاهده نشد.
نتيجه گيري: اگر چه 8 هفته فعاليت ورزشي از دو نوع مقاومتي و هوازي، براي بهبود نيمرخ ليپيدي و sICAM-1 زنان غيريائسه داراي اضافه وزن موثر نبود، اما موجب کاهش BMI و بهبود Vo_2max هر دو گروه تمريني شد.