پاسخ به:بانک مقالات رشته تربیت بدنی
جمعه 8 اردیبهشت 1391 4:23 PM
| 6 : حرکت تابستان 1380; -(پياپي 8):93-102. |
| مقايسه تاثير دو روش فعاليت بدني مختلط و هوازي بر ميزان افزايش سطح آمادگي جسماني دختران دانشجوي دانشگاه تهران |
| آقاملك نسرين,شب خيز فاطمه,قوجه لي افسانه |
| هدف اين پژوهش، مقايسه دو روش تمرين انتخابي (مختلط و هوازي ) و انتخاب روش بهتر جهت استفاده در كلاسهاي تربيتبدني عمومي است. در اين پژوهش تعداد 342 دانشجوي دختر شركت داشتند كه اين آزمودنيها به دو گروه تقسيم شدند. يك گروه تحت تمرينات هوازي و گروه ديگر تحت تمرينات مختلط (هوازي - بيهوازي ) قرار گرفتند. پيشآزموني كه هرگروه در آن شركت نمودند، شامل اندازهگيري استقامت عضلات كمربند شانه ( آزمون بارفيكس)، استقامت موضعي عضلات شكم (آزمون دراز و نشست)، چابكي (آزمون 15×4 متر)، استقامت قلبي- عروقي (آزمون 600 متر و نيمه كوپر)، توان بيهوازي و نيروي عضلاني (آزمون پرش جفت) و تست ايستگاهي بود. پس از ده جلسه تمرين آزمون نهايي كه اندازهگيري مجدد آزمونهاي اوليه بود، تكرار شد. نتايج پيشآزمون و آزمون نهايي به وسيله آزمون t وابسته و غيروابسته مورد تجزيه و تحليل قرارگرفت. محاسبات آماري و مقايسه نتايج پيشآزمون و آزمون نهايي نشان داد اختلاف معنيداري بين آزمون نهايي چابكي، توان بيهوازي و استقامت قلبي- عروقي ( دو نيمه كوپر) روش تمرين مختلط نسبت به روش تمرين هوازي وجود دارد. همچنين اختلاف معنيداري بين آزمون نهايي استقامت عضلاني عضلات كمربند شانه، استقامت موضعي عضلات شكم و استقامت قلبي- عروقي (دو 600متر) و روش تمرين هوازي نسبت به روش تمريني مختلط مشاهده شد، در صورتي كه اختلاف معنيداري بين آزمون ايستگاهي دو گروه وجود ندارد. |
| كليد واژه: |
![]() |
|
نسخه قابل چاپ |