بانک مقالات رشته تربیت بدنی

تعداد 50 نفر از ژيمناست هاي دختر نخبه كشور كه در مسابقات قهرماني كشور سال 1378 در تهران شركت داشتند، به عنوان گروه نمونه برگزيده شدند تا ميزان شيوع و علل صدمات ورزشي بين آنان بررسي گردد. ابزار اندازه گيري تحقيق پرسشنامه اي بسته شامل 3 بخش بود كه بخش اول آن به خصوصيات فردي و عناوين و سوابق قهرماني آزمودني ها، بخش دوم به صدمات ورزشي ژيمناست ها در انواع صدمات استخواني، پوستي، عضلاني و مفصلي و بخش سوم به علل احتمالي وقوع آسيب ها اختصاص داشت. پس از جمع آوري پرسشنامه ها، اطلاعات به دست آمده از طريق آمار توصيفي مورد بررسي قرار گرفت. يافته هاي تحقيق نشان داد كه: در بين آسيب هاي كلي، آسيب هاي عضلاني، پوستي، مفصلي، و استخواني به ترتيب 59.2، 18.6، 17.8 و 4.4 درصد آسيب ژيمناست ها را به خود اختصاص داده اند. از مجموع آسيب ها، اندام سر و صورت با 2.1 درصد پايين ترين ميزان ابتلا و اندام تحتاني با  58درصد بالاترين ميزان ابتلا به آسيب را داشته و مفصل زانو با 19.8 درصد به عنوان آسيب پذيرترين ناحيه بدن شناسايي شده است. آسيب كوفتگي با 36.6 درصد شايع ترين آسيب بني ژيمناست ها و شكستگي و ترك خوردگي هر كدام با 2.2 درصد كمترين آسيب ها مي باشند. 56.8 درصد آزمودني ها حين اجراي حركات زميني و 43.2 درصد حين اجراي حركات در ژيمناستيك دچار آسيب ديدگي شده اند. از بين علل مختلف در بروز آسيب ها، به ترتيب نوع وسيله (حركات زميني)‌ با 56.8 درصد و تكنيك غلط و عدم استفاده از وسايل كمك آموزشي با 36.4 درصد بيشترين علل در ايجاد آسيب ها بوده است.

 نسخه قابل چاپ