بانک مقالات رشته تربیت بدنی

هدف از انجام اين پژوهش، بررسي ميزان تاثيرگذاري و همچنين مقايسه دو روش از فعاليت ورزشي تناوبي و تداومي بر تغييرات غلظت هورمون اريتروپويتين (EOP) مردان 23-18 سال است. در اين مطالعه، 50 نفر از دانشجويان يكي از مراكز آموزش عالي شهر تهران به روش تصادفي انتخاب و به دو گروه 25 نفري براي انجام دو روش از فعاليت هاي ورزشي، يك گروه به شكل تناوبي و گروه ديگر به شكل تداومي تقسيم شدند. ميزان تغييرات غلظت هورمون اريتروپويتين به عنوان متغير اصلي و تعداد و سلول هاي قرمز خوني (RBC)، ميانگين حجم متوسط سلول هاي قرمز خون MCV حداكثر اكسيژن مصرفي به عنوان متغير كنترلي به صورت پيش و پس آزمون (قبل و بعد از فعاليت ورزشي)‌ مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج تحقيق به طور خلاصه بيانگر آن است كه هيچكدام از دو روش انتخابي تناوبي و تداومي منتخب، تاثير معني داري بر ميزان تغييرات غلظت هورمون اريتروپويتين نداشت P=0.230) و (P=0.635 و بين تغييرات جزئي ايجاد شده (معني دار نبون از نظر آماري)‌نيز در غلظت اين هورمون ناشي از تمرينات ورزشي هوازي تناوبي و تداومي تفاوت معني داري مشاهده نشد (P=0.423). تاثير فعاليت تناوبي بر افزايش ميزان VO_2max، شاخص خوني RBC معني دار، وليكن بر MCV غيرمعني دار بود، در حالي كه تاثير فعاليت تداومي بر شاخص هاي خوني RBC و MCV غيرمعني دار و فقط بر ميزان VO_2max تاثير معني داري داشت.

 نسخه قابل چاپ