بانک مقالات رشته تربیت بدنی

هدف از پژوهش حاضر، مقايسه آثار دو برنامه وزنه تمريني با بازيافتهاي بلندمدت و كوتاه مدت بر برخي از عملكردهاي عضلاني در دوقلوهاي همسان است. بدين منظور هفت جفت پسر دوقلوي يك تخمكي سالم از بين دانش آموزان دبيرستاني شهر اصفهان انتخاب و به طور تصادفي در يكي از دو گروه تمريني جداگانه كه به ترتيب داراي بازيافت بلندمدت و بازيافت كوتاه مدت بودند قرار گرفتند. قبل و پس از برنامه تمرين، متغيرهاي تحقيق شامل توان بي هوازي، نيرو، قدرت و استقامت عضلاني دستها و پاها توسط برخي از آزمونهاي رايج اندازه گيري شد. طي برنامه تمريني آزمودني هاي هرگروه 3 روز در هفته براي مدت 12 هفته در برنامه هاي وزنه تمريني تناوبي ويژه اي به روش دلورم- واتكينز شركت كردند. شيوه اجرا، الگو، زمان و باركار هنگام تمرين درهر دو گروه يكسان، ولي زمان استراحت در دوگروه 1 در بين دوره هاي تمرين (160 ثانيه) و گروه 2 در بين دوره هاي تمرين (40 ثانيه) استراحت را تجربه كردند. با بررسي اختلاف ميانگين هاي به دست آمده در پيش آزمون و پس آزمون در گروههاي وابسته، افزايش معني دار در توان بي هوازي، نيروي عضلات پا و نيروي پاي برتر در گروه 1 (تمرين با بازيافت بلندمدت) مشاهده شد (P<0.05) با اين حال، در برخي از متغيرها در گروه دوم و ساير متغيرها در هر دو گروه، افزايش غيرمعني داري مشاهده شد. همچنين از مقايسه پس آزمونها در گروه هاي مستقل در كليه متغيرهاي تحقيق اختلاف معني داري مشاهده نشد.