بانک مقالات رشته تربیت بدنی

رعايت موازين اخلاقي در محيط هاي ورزشي و مسابقات توسط ورزشكاران، از جمله خاستگاه جهاني و ملي دارد در مورد پسند كليه دست اندركاران و تماشاچيان مي باشد. هدف كلي پژوهش حاضر، بررسي تفاوت رعايت موازين اخلاقي در بين بانوان ورزشكار و غيرورزشكار و اهداف ويژه تحقيق بررسي ميزان تفاوت اين دو گروه در متغيرهاي تنبيه و اطلاعات ، ابزار گونه نسبي بودن، توافق بين اشخاص، احترام به قراردادهاي اجتماعي، احترام به قوانين و نظم و رعايت اصول جهاني بوده است. تعداد 60 نفر از بانوان ورزشكار 30 تا 19 ساله عضو تيم هاي ورزشي دانشگاه ها كه حداقل 5 سال سابقه فعاليت هاي ورزشي در دانشگاهها و آموزشگاهها داشتند و نيز 60 نفر از بانوان دانشجوي 30 تا 19 سالة غيرورزشكار كه هيچ گونه فعاليت ورزشي مستمر نداشتند، به عنوان نمونه انتخاب شدند. روش تحقيق توصيفي و مقايسه اي و ابزار تحقيق، پرسشنامه محقق ساخته كه با روش آلفاكرونباخ با ضريب 66/0، پايايي آن مورد تائيد قرار گرفت ، بوده است كه براساس محورهاي اخلاقي گلبرگ ساخته شد. در نتيجه، محقق بين گروههاي ورزشكار و غيرورزشكار از نظر رعايت اخلاقي به طور كلي و نيز متغيرهاي تنبيه و اطلاعات ، ابزارگونه نسبي بودن، احترام به قوانين و نظم، احترام به قراردادهاي اجتماعي تفاوت معني داري مشاهده نكرد، ولي در متغير اخلاق براساس اصول جهاني بين دو گروه ورزشكار و غيرورزشكار تفاوت معني داري مشاهده كرد كه غيرورزشكاران نسبت به ورزشكاران در اين متغير برتر نشان دادند.

 نسخه قابل چاپ