بانک مقالات رشته تربیت بدنی

هدف از تحقيق حاضر، برسي رابطه ميان موقعيت قرارگيري استخوان كتف و اسقامت عضلات كمربند شانه اي است. بر اين ساساس 50 نمونه آماري سالم، از بين دانش آموزان پسر 11 ساله شهر تهران به صورت غير تصادفي هدف دار انتخاب و به دو گروه همگن 25 نفري شامل آزمودني هاي كتف نزديك با ميانگين قد 4.58±144.32 و وزن 6.37±39.24 و آزمودني هاي كتف دور با ميانگين قد 3.91±145.78 و وزن 4.75±41.44 تقسيم شدند. سپس براي اندازه گيري استقامت و ضعف عضلات كمربند شانه، دو آزمون كشش بارفيكس خوابيده ايپرد و تست حركت جانبي استخوان كتف كيبلر (LSST) مورد استفاده قرار گرفت. تجزيه و تحليل اطلاعات با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون و آزمون t استيودنت انجام شد. كليه محاسبات نيز توسط نرم افزار 11.0 / Spss صورت پذيرفت. يافته هاي پژوهش نشان داد بين موقعيت قرارگيري استخوان كتف و استقامت عضلات كمربند شانه، همبستگي (0.43 - =r) وجود دارد (0.01>P). همچنين نتايج آزمون كشش بارفيكس خوابيده، حاكي از اين بود كه استقامت عضلات كمربند شانه گروه كتف نزديك، بيشتر از گروه كتف دور است (0.05>P). اگر چه LSST استقامت عضلات كمربند شانه گروه كتف نزديك را بيشتر از گروه كتف دور نشان داد، ولي اين اختلاف از نظر آماري معني دار نبود (0.05=P). نتايج به دست آمده نشان مي دهد كه آزمودني هاي گروه كتف نزديك استقامت بيشتري در عضلات كمربند شانه دارند، هر چند در آزمون LSST تفاوت معني داري مشاهده نشد.

 نسخه قابل چاپ