بانک مقالات رشته تربیت بدنی

مهارت هاي رواني و خودکارامدي از عوامل مهم موفقيت ورزشکاران در سطوح بالاي ورزشي به شمار مي آيد. هدف از تحقيق حاضر مقايسه مهارت هاي رواني پايه، رواني – جسماني و شناختي ورزشکاران مرد برتر رشته هاي گروهي و انفرادي استان خوزستان و رابطه اين مهارت ها با خودکارامدي آنان است. روش اين تحقيق توصيفي و از نوع ميداني است. ابزار اندازه گيري شامل پرسشنامه سنجش مهارت هاي رواني اوتارا (OMSAT2) سالملا و همکاران (1992) و پرسشنامه خودکارامدي شرر و آدامز (1983) است. روايي و پايايي اين پرسشنامه ها موفقيت آميز گزارش شدند. نمونه آماري تحقيق را 100 ورزشکار برتر رشته هاي گروهي و 100 ورزشکار برتر رشته هاي انفرادي استان خوزستان تشکيل مي دادند. پس از جمع آوري داده ها، از روش هاي آمار توصيفي و استنباطي مانند آزمون t مستقل و ضريب همبستگي پيرسون براي تحليل داده ها استفاده شد. آزمون فرضيه هاي تحقيق در سطح کمتر از P<0.05 نشان داد بين مهارت هاي رواني پايه و رواني – جسماني و مهارت هاي شناختي ورزشکاران گروهي و انفرادي تفاوت معني داري وجود ندارد. بين مهارت هاي رواني ورزشکاران گروهي و انفرادي با خودکارامدي آنان همبستگي مثبت و معني داري وجود دارد. به طور کلي نتيجه تحقيق نشان داد که مهارت هاي رواني و خودکارامدي اهميت يکساني در ورزشکاران برتر رشته هاي انفرادي و گروهي دارد و اجزاي جدايي ناپذير رقابت هاي ورزشي به شمار مي روند.

 نسخه قابل چاپ