پاسخ به:بانک مقالات رشته تربیت بدنی
جمعه 8 اردیبهشت 1391 1:42 PM
| 8 : حرکت پاییز 1384; -(پیاپی 25):99-111. |
| اثر ويتامين E بر استرس اكسايشي زمان استراحت و پس از ورزش وامانده ساز در دانشجويان ورزشكار |
| گائيني عباس علي*,حامدي نيا محمدرضا |
| * دانشگاه تهران |
|
آسيب اکسايشي به DNA و RNA، پروتيين ها و ليپيدها توسط راديکال هاي آزاد را استرس اکسايشي گويند. هدف اين تحقيق، بررسي اثر مکمل ويتامين E بر استرس اکسايشي زمان استراحت و پس از ورزش وامانده ساز در دانشجويان ورزشکار بود. بدين منظور 20 دانشجوي تربيت بدني به روش غير تصادفي انتخاب و به دو گروه دريافت کننده مکمل ويتامين E (آلفا توکوفرول) و دارونما تقسيم شدند. آزمودني ها به مدت 8 هفته از کپسول هاي 450 ميلي گرمي ويتامين E يا لاکتوز (دارونما) استفاده کردند. نمونه هاي خوني قبل و بعد از مصرف ويتامين E و لاکتوز (دارونما)، در حالت استراحت و پس از ورزش وامانده ساز گرفته شد. شاخص هاي استرس اکسايشي يعني مالون دي آلوييد (MDA)، پروتيين کربونيل شده (CP) و کراتين کيناز (CK) نيز اندازه گيري شد. اثر ويتامين E بر توان هوازي نيز به عنوان عملکرد استقامتي مورد بررسي قرار گرفت. تحليل واريانس يکطرفه و آزمون T مستقل نشان داد که ويتامين E تغيير معني داري در CP و CK زمان استراحت و پس از ورزش وامانده ساز و توان هوازي ايجاد نمي کند، ولي احتمالا MDA پس از ورزش وامانده ساز را کاهش مي دهد. در مجموع نتايج اين تحقيق نشان مي دهد که ويتامين E (آلفاتوکوفرول) تغيير معني داري در پروتئين کربونيل شده، کراتين کيناز و عملکرد استقامتي ايجاد نمي کند و ممکن است پراکسيداسيون ليپيد را کاهش دهد. ورزشکاران استقامتي نيازي به مصرف مکمل E ندارند. |
| كليد واژه: |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
