بانک مقالات رشته تربیت بدنی

هدف از تحقيق حاضر، بررسي تاثير حرکت درماني به روش کمپلکس در بازتواني بيماران مبتلا به کمردرد (با تشخيص استنوکندروز بخش کمري ستون فقرات) است. بدين منظور 30 نفر (18 زن و 12 مرد) با ميانگين سني 60 – 23 سال از بيماران مبتلا به کمردرد در اين تحقيق شرکت داشتند و به روش تصادفي به دو گروه کنترل و تجربي تقسيم شدند. داده ها در سطح P?0.95 و با استفاده از نرم افزار آماري spss مورد آزمون قرار گرفت. ابتدا از آزمون t همبسته، براي مقايسه نتايج حاصل از پيش و پس آزمون در هر گروه استفاده شد. سپس براي مقايسه دو گروه کنترل و تجربي از روش t غيرهمبسته (استودنت) در سطح P?0.95 استفاده شد. نتايج تحقيق نشان داد که بيماران گروه آزمايش نسبت به گروه کنترل از بهبودي بيشتري نسبت به احساس درد، دامنه حرکتي مفاصل اندام تحتاني و ستون فقرات، ميزان افسردگي، ميزان اعتماد به نفس و نيز تست عضلاني برخوردار شدند. بنابراين مي توان توصيه کرد که استفاده از روش کمپلکس با تاکيد بر تمرين درماني، ماساژ و آب درماني موجب افزايش عوامل مذکور مي شود.

 نسخه قابل چاپ