بانک مقالات رشته تربیت بدنی

هدف: بررسي ارتباط و مقايسه احساس تنهايي و منبع كنترل (دروني- بيروني) دختران ورزشكار و غير ورزشكار.
روش: بدين منظور 100 نفر از بازيكنان بسكتباليست شركت كننده در پانزدهمين المپياد دانش آموزي مقطع متوسطه و 100 نفر غير ورزشكار همسال شهر مشهد به عنوان آزمودني در نظر گرفته شدند. متغيرهاي پژوهش شامل احساس تنهايي، منبع كنترل دروني، منبع كنترل بيروني (گرايش به شانس) و منبع كنترل بيروني (گرايش به افراد قدرتمند) در دو گروه مي باشد. احساس تنهايي و منبع كنترل توسط پرسشنامه احساس تنهايي UCLA و پرسشنامه لونسون (I, P, C) اندازه گيري گرديدند.
يافته ها: پس از جمع آوري اطلاعات، براي بررسي رابطه متغيرها در دو گروه از ضريب همبستگي اسپيرمن و جهت مقايسه متغيرها بين دو گروه از آزمون يومن ويتني استفاده گرديد كه نتايج زير به دست آمد: 1. با بررسي روابط بين متغيرها: الف) بين احساس تنهايي با منبع كنترل دروني و منبع كنترل بيروني (گرايش به افراد قدرتمند) در هر دو گروه رابطه معناداري مشاهده نشد. ب) بين احساس تنهايي و منبع كنترل بيروني (گرايش به شانس) دختران ورزشكار و غير ورزشكار به ترتيب با ضريب اطمينان 99% و 95% ارتباط معناداري مشاهده شد. 2. از مقايسه متغيرها در ميان آزمودني ها نتيجه گرفته شد كه الف) بين احساس تنهايي در دو گروه تفاوت معناداري وجود دارد و ب) بين منبع كنترل (دروني- بيروني) آن ها اختلاف معناداري وجود ندارد.
با توجه به وجود رابطه معني دار بين احساس تنهايي و منبع كنترل بيروني (گرايش به شانس) مي توان بيان داشت كه افراد با منبع كنترل بيروني با اين باور كه كنترل كمي روي رويدادهاي زندگي دارند بيشتر دچار احساس تنهايي مي شوند.
يافته ها: وجود تفاوت معني دار بين احساس تنهايي دختران ورزشكار و غير ورزشكار اثر مفيد رواني- اجتماعي فعاليت هاي ورزشي را تاييد مي كند و عدم وجود تفاوت معني دار بين منبع كنترل- دروني- بيروني) در دو گروه را مي توان به سن آزمودني هاي ورزشكار نسبت داد. از آنجا كه پژوهش هاي زيادي بيانگر اين مطلب است كه ورزشكاران نسبت به غير ورزشكاران منبع كنترل دروني تري دارند و با توجه به اينكه تغيير در منبع كنترل نياز به زمان طولاني و كسب تجارب متعدد در محيط هاي ورزشي دارد، كم سن بودن ورزشكاران را مي توان دليلي بر اين يافته دانست.
نتيجه گيري: نتايج حاصل از پژوهش، نقش فعاليت هاي ورزشي را در تعديل ساختار شخصيت و سلامت روان افراد آشكار ساخت و اهميت توجه به مطالعاتي از اين قبيل را براي مربيان و مسوولان امر مشخص نمود.

 نسخه قابل چاپ