پاسخ به:بانک مقالات رشته تربیت بدنی
جمعه 1 اردیبهشت 1391 3:40 PM
| 1 : پژوهش در علوم ورزشي بهار 1385; 4(10):15-27. |
| |
| تعيين آستانه بي هوازي به روش Dmax |
| |
| سياه كوهيان معرفت,ذوالفقاري محمدرضا |
| |
| |
|
هدف: تعيين آستانه بي هوازي با استفاده از نقطه شكست ضربان قلب (HRDP) با هدف تعيين شدت بهينه تمرين مورد توجه پژوهشگران علوم ورزشي واقع شده و براي مربيان ورزشكاران اهميت فراواني دارد. بر همين اساس پژوهش حاضر با هدف تعيين آستانه بي هوازي با به كارگيري HRDP و استفاده از روش بيشترين فاصله (Dmax) به اجرا درآمد.
روش: براي اين منظور 15 نفر (با ميانگين و انحراف معيار سني 21±1.32 سال، قد 178±5.2 سانتي متر، و وزن 64.2±6.78 كيلوگرم) به عنوان آزمودني هاي پژوهش انتخاب شدند. به منظور ايجاد HRDP از پروتكل هافمن استفاده شد. در اين پروتكل براي تعيين HRDP، بار كار اوليه 40 وات بود و در هر دقيقه تا مرحله بازماندگي 20 وات اضافه شد. ضربان هاي قلب فعاليت آزمودني ها لحظه به لحظه با استفاده از دستگاه پولار ثبت شد. همزمان در 5 مرحله مختلف با استفاده از انژوكت نمونه خون از سياهرگ دست چپ آزمودني ها جمع آوري و ميزان اسيد لاكتيك آن ها به طور مستقيم اندازه گيري شد. در تعيين آستانه بي هوازي با استفاده از HRDP و منحني عملكرد ضربان قلب (HRDP)، دو روش مستقيم (اسيد لاكتيك) و Dmax با هم مقايسه شدند.
يافته ها: نتايج نشان داد كه روش Dmax در برآورد آستانه بي هوازي روش دقيق و حساسي است و تفاوت معني داري بين اين روش و روش مرجع وجود ندارد و همبستگي بالايي با روش مبنا دارد (R=0.992).
نتيجه گيري: روش Dmax جايگزين مطمئني براي روش سنتي، پرهزينه و وقت گير خون گيري متعدد است. بر همين اساس مربيان و ورزشكاران مي توانند براي تعيين آستانه بي هوازي، از اين روش استفاده نمايند.
|
| |
| كليد واژه: |
| |
 |
|
نسخه قابل چاپ
|
