بانک مقالات رشته تربیت بدنی

با توجه به اينکه تمرينات مقاومتي در بين مردم عادي و به ويژه جوانان رونق بسيار يافته و ورزشکاران هم براي دوره هاي آمادگي از اين شيوه هاي تمريني استفاده مي کنند. همچنين از اين تمرينات در برنامه هاي بازتواني ورزشکاران آسيب ديده استفاده مي شود و افزون بر اين به عنوان يک روش تمريني مهم براي سلامت نيز شناخته شده است. توجه به ساز و کارهايي که تاثير تمرينات مقاومتي را در رشد عضلاني اسکلتي تبيين مي کنند، حايز اهميت است. هدف از اين پژوهش، بررسي اثر يک دوره دوازده هفته اي تمرينات مقاومتي منتخب بر تغييرات غلظت IGFBPs, IGF-I, GH و تستوسترون است.
پانزده دانشجوي غيرورزشکار با ميانگين سني 18.8±1 سال، وزن 61.73±8.9 کيلوگرم و قد 175.2±6.7 سانتي متر در اين پژوهش شرکت کردند. اين آزمودني ها به طور تصادفي از بين دانشجويان غيرورزشکار ثبت نامي در واحد تربيت بدني عمومي (1) انتخاب شده بودند. آنها به مدت دوازده هفته و در هر هفته سه جلسه 30 دقيقه اي به تمرين مقاومتي منتخب که شامل 3 حرکت کار با وزنه روي عضلات بالاتنه و 3 حرکت کار با وزنه روي عضلات پايين تنه بود و با 80 درصد وزنه حداکثر (IRM) شروع مي شد، پرداختند. در طول مدت برنامه تمريني، رعايت اصول موردنظر در تمرينات مقاومتي مورد توجه بود.
از آزمودني ها قبل از شروع تمرينات، در ساعت 10 صبح به صورت ناشتا نمونه خوني گرفته شد. همچنين در انتهاي دوره دوازده هفته اي تمرينات مقاومتي، مجددا نمونه خوني به صورت ناشتا در ساعت 10 صبح گرفته شد. نمونه هاي خوني جهت اندازه گيري غلظت عوامل خوني مورد نظر در پژوهش با استفاده از روش RIA در آزمايشگاه تجزيه و تحليل قرار گرفته. تحليل داده هاي آزمايشگاهي از طريق آزمون t هميشه انجام شد. نتايج پژوهش نشان داد که متعاقب دوازده هفته تمرينات مقاومتي منتخب با 80 درصد IRM، افزايش معني داري در هورمون تستوسترون، IGF-I ,GH, IGFBP1 و IGFBP3، به وجود آمده است (P£0.05).

 نسخه قابل چاپ