بانک مقالات رشته تربیت بدنی

هدف از انجام اين پژوهش تعيين تاثير تمرين هوازي بر ميزان لپتين پلاسما در زنان چاق بود. بدين منظور کليه زنان چاق (25±5 سال) دانشگاه آزاد اسلامي واحد خوراسگان پرسشنامه مشخصات فردي، سابقه بيماري، و ميزان فعاليت بدني و همچنين پرسشنامه يادداشت چهار روزه مواد غذايي را به منظور تعيين تقريبي ميزان کالري دريافتي تکميل کردند. با استفاده از دستگاه تجزيه و تحليل ترکيب بدني، درصد چربي تعيين گرديد و از ميان 65 نفر که درصد چربي آنها بين 45-35 درصد بود، 20 نفر به صورت تصادفي انتخاب شدند. سطح لپتين و انسولين به روش Elisa در حالت ناشتا اندازه گيري شد. از طريق رتبه بندي درصد چربي، آزمودني ها همتاسازي شده و در دو گروه کنترل و تجربي قرار گرفتند. گروه تجربي تحت تاثير يک برنامه تمرين هوازي (دويدن روي تردميل با 80-70 درصد حداکثر ضربان قلب به مدت 20 دقيقه، 3 جلسه در هفته و به مدت 3 ماه) قرار گرفتند. پس از 3 ماه مجددا اندازه گيري متغيرها تکرار شد. به منظور مقايسه داده هاي پيش آزمون و پس آزمون از تحليل کوواريانس استفاده شد. نتايج نشان داد که در اثر تمرين هوازي، وزن (P<0.001)، درصد چربي (P<0.004) BMI, (p<0.004)، سطح لپتين (P<0.001) و انسولين پلاسما (P<0.020) به طور معني داري کاهش يافت.
نتايج اين پژوهش نشان داد که تمرين هوازي با کاهش درصد چربي، سطح انسولين و لپتين پلاسما مي تواند نقش مهمي در تنظيم وزن در زنان چاق ايفا نمايد. بنابراين با توجه به نگرش جديد در بررسي عوامل موثر بر سطح لپتين در درمان چاقي به نظر مي رسد ورزش نقش تعيين کننده اي داشته باشد. هر چند انجام پژوهش هاي بيشتري در زمينه اين موضوع و مکانيسم تاثير ورزش بر سطح لپتين ضروري است.

 نسخه قابل چاپ