بانک مقالات رشته تربیت بدنی

هدف پژوهش حاضر بررسي ارتباط كايفوز با افسردگي و اضطراب بين دانشجويان پسر ورزشكار و غير ورزشكار بود. براي اين منظور، پژوهشگران از پرسشنامه افسردگي بك و پرسشنامه خودسنجي (اضطراب صفتي) و دستگاه اسپاينال ماوس براي اندازه گيري متغيرها سود برده اند.
اين پژوهش روي 190 دانشجوي پسر ورزشكار و غير ورزشكار دانشگاه هاي تهران صورت گرفت. ابتدا درجه كايفوز آزمودني ها با استفاده از دستگاه اسپاينال ماوس مشخص شد. سپس پرسشنامه هاي مذكور بين افراد توزيع گرديد. نمونه گيري به صورت خوشه اي بود كه ابتدا سه دانشگاه (تهران، علامه طباطبايي و دانشكده تربيت بدني دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران مركزي) انتخاب شدند و از بين آنها 106 نفر كه كايفوز بالاي 40 درجه داشتند برگزيده شدند. نوع پژوهش توصيفي بود كه به روش ميداني اجرا شد. براي بررسي ميزان همبستگي و معني داري از ضريب همبستگي پيرسون و براي مقايسه بين دو گروه ورزشكار و غير ورزشكار از آزمون فيشر استفاده شد. نتايج نشان داد كه بين كايفوز با افسردگي و اضطراب در ورزشكاران و غير ورزشكاران ارتباط معني داري وجود ندارد، اما ارتباط معني داري بين ميانگين كايفوز ورزشكاران و غير ورزشكاران با افسردگي به دست آمد.

 نسخه قابل چاپ