بانک مقالات رشته تربیت بدنی

هدف از اين پژوهش، بررسي وضعيت ايمني اماکن ورزشي دانشگاه هاي تهران و ارايه راهکارهاي مناسب بود. پژوهش حاضر از نوع توصيفي پيمايشي بود و از طريق پرسشنامه و مشاهده حضوري اجرا شد. جامعه آماري پژوهش شامل دانشگاه هاي تهران بود که ده دانشگاه از جامعه که داراي سالن ها و اماکن ورزشي مورد ارزيابي بودند به عنوان نمونه هاي پژوهش انتخاب شدند. هفت رشته ورزشي فوتبال، فوتسال، شنا، هندبال، واليبال و بسکتبال و دو و ميداني به عنوان رشته هاي ورزشي مورد ارزيابي انتخاب شدند. در مجموع، 1562 پرسش، پس از اعتباريابي و پايايي، پرسش هاي چک ليست را در هفت رشته ورزشي تشکيل مي دادند. پرسش ها در چهار گروه، شامل بررسي وضعيت ايمني ساخت و سازها و تاسيسات ???) پرسش( وضعيت بهداشتي ???) پرسش(، تجهيزات، لوازم، حريم ها و خطوط ???) پرسش( و سکوها، پوشش ها و جايگاه تماشچيان ???) پرسش( طبقه بندي شدند.
اعتبار محتوا از طريق تکنيک دلفي و پايايي چک ليست ها توسط پنج آزمون گيرنده به صورت مجزا در زمان هاي متفاوت انجام و پس از جمع آوري داده ها با ضريب همبستگي پيرسون براي هر بخش تعيين شد )اجراي دوباره آزمون يا روش باز آزمايي( )در تمام بخش ها ضريب همبستگي بالاي 0.88 بود(.
به طور ميانگين وضعيت ايمني تجهيزات، لوازم، حريم ها و خطوط (79.2 درصد ايمني( نسبت به ساير مولفه ها بهتر بود و مولفه هاي بهداشت 67.1) درصد ايمني(، ساخت و سازها و تاسيسات 66.8) درصد ايمني( و سکوها، پوشش ها و جايگاه تماشاچيان 70.3) درصد ايمني( در رده هاي بعدي قرار داشتند و از بين رشته هاي ورزشي، رشته واليبال (78 درصد( و بسکتبال 73.5) درصد( داراي بهترين شرايط ايمني و رشته فوتبال 64.4) درصد( و دو و ميداني 58.1) درصد( داراي وضعيت ضعيف تري نسبت به ساير رشته ها بودند. در مجموع نتيجه پژوهش نشان داد که اماکن ورزشي دانشگاه هاي تهران در برخي موارد مانند تاسيسات و بهداشت نسبت به استانداردهاي موجود داراي وضعيت مناسبي نمي باشد.

 نسخه قابل چاپ