بانک مقالات رشته تربیت بدنی

از آنجا که شوت جفت يکي از مهم ترين و موثرترين راه هاي کسب امتياز در بازي بسکتبال (80 درصد شوت ها) به شمار مي آيد. شناسايي عوامل موثر بر موفقيت و يا عدم موفقيت شوت جفت اجتناب ناپذير است. هدف از انجام اين تحقيق مقايسه کينماتيک زاويه اي مفاصل بدن در اجراي شوت جفت موفق و ناموفق از دو فاصله 4.25 و 6.25 متر است. شش نفر از بهترين شوت زنان سوپرليگ کشور که سابقه عضويت در تيم ملي را داشتند، در اين تحقيق به عنوان آزمودني شرکت کردند. ده مارکر بر روي برجستگي هاي استخواني آنها نصب و از آزمودني ها خواسته شد که از دو فاصله 4.25 و 6.25 متري اقدام به پرتاب شوت جفت کنند. اطلاعات يک شوت موفق و يک شوت ناموفق از هر دو فاصله با استفاده از دوربين فيلمبرداري ثبت و يا نرم افزار وين آناليز تجزيه و تحليل شد. از آزمون ناپارامتري ويلکاکسون و همچنين آزمون مدل رگرسيون لجستيک در سطح (p<0.05) براي تعيين ميزان معني دار بودن تفاوت بين دو اجراي موفق و ناموفق و تعيين مفاصل موثر بر موفقيت شوت استفاده شد. نتايج نشان داد که در مسافت 4.25 متر (شوت دو امتيازي) اختلاف بين ميانگين زاويه شوت موفق و ناموفق به ترتيب در مفاصل مچ پا، مچ دست و ران، و در مسافت 6.25 متر (شوت سه امتيازي) اختلاف زواياي مفاصل ران و مچ پا در سطح (p<0.05) معني دار است و به نوعي تغيير در زاويه (کاهش زاويه مچ دست و مچ پا و افزايش زاويه ران در شوت دو امتيازي و افزايش زواياي ران و مچ پا در شوت سه امتيازي) اين مفاصل احتمال ناموفق بودن شوت را افزايش مي دهد. همچنين در بررسي همزمان تمامي زواياي مفاصل در هر دو مسافت به وسيله مدل آماري رگرسيون لجستيک، تنها مفصل ران به عنوان عامل اثرگذار بر موفقيت شوت جفت در سطح معني داري (p<0.05) مشخص شد. نتايج به دست آمده نشان داد که تغييرات زاويه اي مفاصل در لحظه رهايي، عاملي مهم و موثر بر نتيجه شوت جفت است.

 نسخه قابل چاپ