بانک مقالات رشته تربیت بدنی

هدف از اجراي اين تحقيق، پيش بيني اثر متغيرهاي آنتروپومتريکي در دامنه حرکتي مفصل ران در حرکات تا شدن و باز شدن در فوتباليست ها و غير ورزشکاران و مقايسه آنها با يکديگر است.
آزمودني هاي اين تحقيق 100 نفر از نمونه هاي در دسترس (50 فوتباليست و 50 غير ورزشکار) با مشخصه پاي راست مسلط بودند که داوطلبانه در اين تحقيق شرکت داشتند. ميانگين و انحراف استاندارد سن، وزن و قد فوتباليست ها به ترتيب 22.17±2.30 سال، 72.98±6.49 کيلوگرم و 177.51±4.66سانتيمتر و براي غير ورزشكاران به ترتيب 22.52±2.14 سال،71.85±9.85 كيلوگرم  سانتيمتر و 175.82±4.33 سانتيمتر بود. انعطاف پذيري مفصل ران در حرکت هاي تا شدن و باز شدن با استفاده از فلکسومترليتون (ICC=0.94) در پاي مسلط اندازه گيري شد. سازه هاي پيکرسنجي مورد سنجش عبارت بودند از طول ساقه پا، طول ران، محيط ران، محيط ساق پا، پهناي لگن، قطر زانو، شاخص توده بدن و ضخامت چربي زير پوستي تاج خاصره، فوق خاري، وسط ساق پا و جلوران که بر اساس دستورالعمل ISAK اندازه گرفته شدند.
بررسي يافته هاي تحقيق با استفاده از تحليل رگرسيون چندگانه نشان داد که در حرکت تاشدن هيچ يک از متغيرهاي آنتروپومتري، پيشگويي کننده دامنه حرکتي در فوتباليست ها نيست (P>0.05)، اما در گروه غير ورزشکار ضخامت چربي زيرپوستي وسط ران (?=-0.47) و فوق خاري (b=-0.90) پيشگوکننده دامنه حرکتي مذکور هستند (R⁴=0.43). همچنين در حرکت بازشدن پهناي لگن (b=0.44) و ضخامت چربي زيرپوستي وسط ساق پا (b=-0.20) براي فوتباليست ها (R⁴=0.50) و ضخامت چربي زيرپوستي فوق خاري (b=-.0.73) و خاصره (b=-0.90) براي غير ورزشکاران (R⁴=0.43) پيشگويي کننده اندازه دامنه حرکتي بازشدن مفصل ران است.
نتايج اين تحقق مويد آن است که ضخامت چربي زيرپوستي و پهناي لگن با انعطاف پذيري مفصل ران ارتباط دارد، اما متغيرهاي پيش بين در فوتباليست ها و غير ورزشکاران متفاوت است، بنابراين اين متغيرها در پيش بيني انعطاف پذيري اين مفصل مهم هستند.

 نسخه قابل چاپ