بانک مقالات رشته تربیت بدنی

پروتئين وابسته به آگوتي (AGRP)، يک پپتايد قوي اشتهاآور است که بيشتر از بخش مياني هسته هاي کماني هيپوتالاموس ترشح مي شود و نقش مهمي در کنترل مرکزي رفتار دريافت غذا دارد و نشان داده شده که در تنظيم وزن بدن دخالت داشته و در گردش خون موش هاي صحرايي وجود دارد. در شرايطي چون ناشتايي و چاقي، سطح اين پروتئين در پلاسما افزايش مي يابد. AGRP در بافت هايي چون مغز، آدرنال، بافت چربي، ريه و بيضه چندين گونه شناسايي شده است.
هدف از تحقيق حاضر، بررسي اثر يک دوره تمرين استقامتي بر بيان ژن AGRP در عضله اسکلتي (راست راني) موش هاي صحرايي نر بود. بدين منظور، 20 نر موش صحرايي نر از نژاد ويستار با وزن 20±280 گرم به طور تصادفي به دو گروه شاهد و تجربي تقسيم شدند. گروه تجربي با شدت 28 متر در دقيقه، هر جلسه به مدت 60 دقيقه، 5 روز در هفته و در مجموع به مدت 10 هفته، به تمرين روي نوارگردان پرداختند. 24 ساعت پس از آخرين جلسه تمرين و پس از يک شب کامل ناشتايي، موش ها بيهوش شدند و بافت عضله راست راني به سرعت جدا شد و بيان ژن در آن به کمک روش نيمه کمي RT-PCR مورد بررسي قرار گرفت.
نتيجه تحقيق حاکي از آن بود که تمرين استقامتي با شدت ياد شده، به تنظيم افزايشي ژن AGRP در عضله اسکلتي منجر شد و اين افزايش نسبت به گروه شاهد معني دار بود (p<0.001).
نتيجه اين تحقيق، نقشAGRP  را در تعادل و هموستاز انرژي سلول تاييد مي کند، به طوري که تمرين سبب کاهش سطح ذخاير انرژي سلول عضله شده و اين خود سبب پراشتهايي موضعي در عضله مي شود که به موجب آن بيان ژن مذکور افزايش مي يابد تا با اثر مرکز اصلي تنظيم تعادل انرژي در هيپوتالاموس به بازيافت و تامين انرژي کمک کند. شايد از اين منظر AGRP به عنوان بخشي از سازوکار فراجبراني گليکوژن در عضله نيز مطرح باشد.

 نسخه قابل چاپ