بانک مقالات رشته تربیت بدنی

هدف پژوهش حاضر، بررسي کليه روش هاي درآمدزايي مورد استفاده در فدراسيون کاراته کشور ايران، صرف نظر از اعتبارات تخصيصي سازمان تربيت بدني و شناسايي ديگر روش هاي موجود براي افزايش منابع و اعتبارات مالي اين فدراسيون در مقايسه با فدراسيون کاراته کشور ژاپن (مهد کاراته جهان)، از ديدگاه مديران و دست اندرکاران فدراسيون کاراته هر دو کشور است. 35 مدير و دست اندرکار ورزش کاراته ايران و 15 مدير و دست اندرکار ورزش کاراته ژاپن به صورت تمام شمار (N=n) به عنوان نمونه انتخاب شدند. به دليل نبود ابزار استانداردي که با اهداف تحقيق سازگار باشد، اقدام به طراحي متن مصاحبه محقق ساخته اي شد، که پس از روايي و پايايي سنجي، بين آزمودني هاي مورد نظر توزيع شد. پس از جمع آوري اطلاعات، براي تجزيه و تحليل داده هاي به دست آمده از تحقيق، روش ماتريس مقايسه زوجي به کار برده شد، که طي آن روش هاي درآمد زايي مختلف مورد استفاده در فدراسيون هاي کاراته هر دو کشور، از نظر درجه اهميت و سهم هر يک از منابع، رتبه بندي و مقايسه شد. نتايج تحقيق حاضر نشان داد که فدراسيون کاراته ايران به دليل نبود واحد بازاريابي فقط از راه برگزاري کلاس هاي مربيگري (22.33 درصد) و داوري (21 درصد)، صدور احکام (19.67 درصد) اقدام به کسب درآمد مي کند، در حالي که فدراسيون کاراته ژاپن با کمک گرفتن از واحد بازاريابي و بازاريابان ورزشي موجود در آن فدراسيون، به غير از موارد يادشده از روش هايي چون توليد محصولات ورزشي کاراته (لباس، دستکش، ميت، تشک و ...) (15.12 درصد)، ارايه وسايل کمک آموزشي چون CD و نوار (12.80 درصد)، استفاده از واقفين (5.81 درصد)، چاپ تمبر و سکه (9.30 درصد) برگزاري نمايشگاه هاي فرهنگي در هنگام برگزاري مسابقات ملي و بين المللي (11.63 درصد)، بهره برداري چند منظوره از سالن ها و امکانات موجود در دسترس (10.47 درصد)، سرمايه گذاري بر روي گردشگري ورزشي و جذب گردشگران ورزشي (13.95 درصد) نيز کسب درآمد مي کند.

 نسخه قابل چاپ