بانک مقالات رشته تربیت بدنی

هدف از اين پژوهش بررسي و مطالعه علل وقوع و ميزان شيوع آسيب هاي ورزشي عضلاني، مفصلي و استخواني دانشجويان تربيت بدني دانشگاه صنعتي شاهرود در فعاليت هاي آموزشي (کلاس هاي عملي) است. روش تحقيق به صورت توصيفي- ميداني بود. جامعه آماري شامل 113 نفر دانشجوي دختر و پسر (83 پسر و 50 دختر) رشته تربيت بدني با ميانگين سن 22.75±4.25 سال با شاخص توده بدني 25.17±1.2 که در نيمسال دوم تحصيلي 85-84 شاغل به تحصيل در دانشگاه صنعتي شاهرود بودند. براي تعيين ميزان شيوع و علل آسيب ها از پرسشنامه تخصصي استفاده شد. اطلاعات جمع آوري شده با بهره گيري از آمار توصيفي مورد توصيف و تحليل قرار گرفت.
نتايج تحقيق نشان داد که در کلاس هاي عملي، 80 درصد از دختران و 79 درصد از پسران دچار آسيب ديدگي شده اند. در بين آسيب هايي که در فعاليت هاي مختلف آموزشي دختران و پسران رخ داده است. بيشترين آسيب مربوط به آسيب هاي عضلاني به ميزان 75 و 64 درصد و آسيب هاي مفصلي به ميزان 23 و 32 درصد است. کمترين ميزان مربوط به آسيب هاي استخواني به ميزان 2 و 4 درصد مي باشد. در مجموع اين نتيجه به دست آمده که ميزان آسيب هاي اتفاق افتاده در مقايسه با ساير تحقيقات، از آمار نسبتا بالايي برخوردار است. در دختران مهم ترين علت وقوع آسيب ها عدم توجه به نکات ايمني است. کاهش آمادگي جسماني مناسب و گرم نکردن نيز به عنوان عوامل بعدي شناخته شدند. در حالي که در پسران فقدان اسباب مناسب و استاندارد به عنوان عامل اصلي و خستگي و تغذيه نامناسب به عنوان عوامل پس از آن شناسايي شدند. لذا با استناد به يافته هاي فوق لازم است تا به منظور تحقق اصل پيشگيري، مديران، اساتيد و دانشجويان بيش از پيش عوامل بروز آسيب ها را به شکل مهم تري مورد توجه قرار دهند.

 نسخه قابل چاپ