بانک مقالات رشته تربیت بدنی

به منظور مقايسه زمان واکنش انتخابي دختران ورزشکار و غير ورزشکار هنگام اجراي فعاليت فزاينده وامانده ساز در شدت هاي مختلف، 20 دانشجوي دختر سالم 21-26 ساله دانشگاه گيلان انتخاب شدند. از اين ميان، 10 نفر در رشته هاي مختلف تحصيلي که حداقل دو سال سابقه ورزشي در رشته هاي ورزشي واليبال، هندبال، و بسکتبال داشتند گروه ورزشکار (سن 22.4±1.07 سال، قد 162.2±3.6 سانتي متر، و وزن 54.6±6.6 کيلوگرم)، و 10 نفر بدون هيچ سابقه فعاليت منظم ورزشي گروه غير ورزشکار (سن 23.3±1.3 سال، قد 162±4.2 سانتي متر، و وزن 56.2±9.6 کيلوگرم) انتخاب شدند. هر دو گروه ورزشکار و غيرورزشکار در دامنه هوشي بالا (آزمون هوش ريون بزرگسالان) قرار داشتند.
آزمودني ها تحت فعاليت فزاينده وامانده ساز روي تردميل شروع به فعاليت کردند. قبل و هنگام اجراي فعاليت، هر 30 ثانيه يکبار آزمون زمان واکنش دو انتخابي از آزمودني ها گرفته شد. هنگام اجراي فعاليت، ضربان قلب آزمودني ها در هر مرحله ثبت گرديد. تجزيه و تحليل داده ها از طريق آزمون هاي t مستقل و تحليل واريانس يکطرفه با اندازه گيري هاي مکرر نشان داد بين ميانگين نمرات زمان واکنش انتخابي دختران ورزشکار و غير ورزشکار در شدت هاي مختلف فعاليت (65، 73، 84، 91، 97 درصد حداکثر ضربان قلب) و لحظه واماندگي تفاوت معناداري وجود ندارد (p.0.05). همچنين، بين دختران ورزشکار و غير ورزشکار در شدت تمرين در بهترين و بدترين زمان واکنش اختلاف معناداري مشاهده نشد. بنابراين، مي توان نتيجه گرفت شدت فعاليت فزاينده بر زمان واکنش انتخابي دختران ورزشکار و غيرورزشکار تاثير معناداري ندارد.

 نسخه قابل چاپ