بانک مقالات دفاع مقدس

عنوان : دلايل ادامه جنگ پس از فتح خرمشهر
موضوعات مقالات :درباره خرمشهر
جمهوري اسلامي ايران از آغاز تجاوز رژيم عراق خواهان صلح بود، اما صلحي حقيقي و شرافت مندانه. بديهي است صلح از نظر حقوق بين الملل بايد حاوي مقدمات زير باشد:
- دفع آتش تجاوز
- شناسايي متجاوز
- تعيين خسارات و تنبيه متجاوز
- تضمين صلح و بقاي آن به كشور مورد تجاوز

با توجه به اين مقدمات در كليه نظرها و بيانيه هاي شخصيت ها و رؤساي دولت ها و مجامع بين المللي كه هياهوي صلح و آتش بس بع از فتح خرمشهر به راه انداختند تماماً فاقد موارد فوق بوده اند. شوراي امنيت سازمان ملل كه بر اساس منشور سازمان در اين رابطه مسئول بوده است در قطعنامه 514 و قطعنامه هاي بعدي به جاي لفظ «منازعه» بين ايران و عراق از كلمه «وضعيت» استفاده مي كرد، اين دو واژه از نظر حقوق بين الملل تعريف خاص خود را دارند، در اعلان «وضعيت» هيچ مسئوليتي متوجه شوراي امنيت سازمان نمي شود ولي اعلان «منازعه» براي شوراي امنيت مسئوليت آور مي شد، به همين دليل از كاربرد واژه «منازعه» در صدور قطعنامه ها خودداري مي كرد. بنابراين شورايي كه دفع مخاصمه بين كشورها را به عهده دارد تا اين اندازه از مسئوليتش طفره مي رود. ايران به اين اميد كدام مرجع ديگري دست از دفاع مقدس خود مي كشيد؟
آيا شعار صلح را بدون توجه به مقدمات و راهكاري عملي آن با آب و تاب مطرح نمودن خيانت به واژه مقدس صلح نيست؟
آيا با اين وجود عدم پذيرش صلح فريبان مدعي اصلي ايران كار خردمندانه اي نبوده است؟
امام خميني (ره) همواره خواهان پايان دادن به جنگ بود، اما پاياني كه متضمن حقوق ملت مظلوم ايران باشد، اما از اين كه پس از فتح خرمشهر مصراً خواهان پايان بخشيدن به جنگ بود هيچ مدرك و سندي در دست نيست وانگهي امام راحل (ره) در هر كاري به نظر كارشناسان و متخصصان بسيار اهميت مي داد، تحقيقاً اگر نظر فرماندهان و كارشناسان جنگ مبتني بر ادامه دفاع مقدس بود امام راحل (ره) همان نظر را مي پذيرفتند، و از همه مهم تر لحن سخنان و محتواي رهنمودهاي امام خميني به ويژه بعد از فتح خرمشهر گوياي صلحي عادلانه بود كه از اركان حقوقي صلح حكايت مي كرد.
براي مثال معظم له طي سخناني در جمع گروهي از دانشجويان دانشكده افسري ارتش و مسئولين اين دانشكده فرمودند:
از اول هم صلح طلب بوديم و صلح يكي از اموري است كه كا به تبع از اسلام قبول كرديم. صلح اسلامي، صلحي كه برادر مي شوند بعد از صلح، و ما طالب اين هستيم. اما صلحي كه اصلاًَ اعتنا نكنند به اين كه جنايت كردند در اينجا و اعتنا نكنند به اينكه غراماتي وارد شده است و بايد جبران بكنند، خساراتي وارد شده است و بايد جبران بكنند اين اسمش صلح نيست اين اسمش را مي توانيم بگذاريم صلح صدامي. (28)
امام راحل (ره) همين منطق را تا پايان جنگ دنبال نمودند و حتي مفاد قطعنامه 598 را كه پذيرفتند متضمن صلح واقعي و عادلانه ندانستند، از اين جهت پذيرش آن را چون نوشيدن جام زهر دانستند.
نويسنده: محمد مولايي