بانک مقالات دفاع مقدس

عنوان : پيامي براي تاريخ فردا (دست نوشته اي از شهيد بهروز مرادي)
موضوعات مقالات :درباره خرمشهر
حالا فكر كنيد خرمشهر را آزاد كرديم، آن وقت چه كار بايد كرد؟
شهري مثل خرمشهر كه هر خانه اش دست كم چند گلوله توپ و خمپاره خورده و به كلي ويران شده است، خاكش دامن گير است. به خاطرات خصلت هايي كه درون زندگي مردم اين شهر است و برخوردي كه با يكديگر دارند، يك نوع گرما و صميميت خاصي دارد طوري كه هركس به اين شهر بيايد ماندني مي شود، در دلش نمي خواهد برود. با اين كه شهري است گرم و زمستان هاي كوتاه و تابستان هاي بلندي دارد، ولي با همه اين ها زندگي در آن دلچسب است.
بايد از لحظه ها، تاريخ را ساخت. مردم اگر پس از آزادي به اين شهر برگشتند با خانه اي خراب روبرو خواهند شد. اگر بخواهند بنالند از اين كه خانه ندارند و هر چه داشته اند از بين رفته است، بگويند حكومت اين كار را كرده، امام اين كار را كرده، اين نهايت ناشيگري است.
بايد تمام آنهايي كه رفتند و آنهايي كه دو سه بچه دارند و وارد شهر مي شوند، بدانند كه شهر آن شهري نيست كه آن را رها كردند و رفتند. خون ده ها نفر از بهترين جوان هاي اين ديار در كوچه پس كوچه هاي اين شهر جاري شده است. همه جاي اين شهر بوي خون مي دهد، خون جوانان دلير و شجاع ما!
كساني كه پا به خرمشهر مي گذارند نبايد تنها به فكر اين باشند كه سقف و ديوار
خانه هايشان را درست كنند. بايد به فكر اين باشند كه چگونه وحدتي را كه امام مي گويد حفظ كنند. با همان وحدتي كه شاه را سرنگون كردند، با همان وحدت آستين ها را بالا بزنند و براي سازندگي جامعه كوشش كنند.
شهر ما خراب شد، اما جوان هاي ما آباد شدند. جوانهايي كه خام بودند و تنها منتظر بودند مدرسه دخترانه تعطيل شود، كاملاً متحول شدند و به چيز ديگري تبديل شدند.
مادران، فرزندان خردسال خود را طوري پرورش بدهند كه بچه ها در دوران نوجواني و جواني الگويشان بچه هاي قهرماني باشد كه سي و پنج روز تنها و با دستان خالي جلو لشكر دشمن ايستادگي و مقاومت نمودند.
مادران انسان هايي طمع كار پرورش ندهند. انساني كه همه اش از نااميدي و از نتوانستن بنالد. بايد در خانه هاي خرمشهر بچه هايي پرورش يابند كه بتوانند دنيا را آزاد كنند.
بچه هايي كه اكنون كودك هستند در سال هاي آينده بايد طوري تربيت شوند كه بتوانند اسلام واقعي را در دنيا احيا كنند. آ نها بايد سر و جان اسلام در دنيا باشند.