بانک مقالات دفاع مقدس

عنوان : آسيب شناسي انقلاب اسلامي از نگاه بزرگان انقلاب
موضوعات مقالات :انقلاب اسلامي
انقلاب اسلامي ايران كه اين روزها سي امين سالگي آن را به جشن نشسته ايم، برپا نخواهد ماند مگر آنكه هميشه نگاه آسيب شناسانه به آن وجود داشته باشد و منتقدان دلسوز آن را در رفع گذرگاه هاي خطرناك همراهي كنند. در اين راستا و به منظور نگاه آسيب شناسانه به انقلاب اسلامي مي توان با نگاهي به فرمايشات معمار كبير انقلاب و مقام معظم رهبري و نيز ديگر صاحب نظران انقلاب اسلامي برخي از آسيب هاي پيش روي انقلاب را احصاء و براي رفع آنها همت نمود. در زير به برخي از اين آسيب ها اشاره مي گردد:
▪ تجدد گرايي افراطي:
در مقابل تمسك به اسلام ناب، تجدد گرايي افراطي يا التقاط و زهد گرايي منفي قرار دارد. پرهيز از افراط و تفريط و گرايش به اعتدال در هر كاري خالي از دشواري نيست. تجدد گرايي افراطي آراستن اسلام با انديشه هاي غير اسلامي براي زيبا جلوه دادن آن مي باشد.
▪ نفوذ انديشه هاي بيگانه:
انديشه هاي بيگانه ممكن است از طريق دشمنان يا دوستاني كه مجذوب آراي ديگر شده اند، نفوذ كنند. حكومت ديني مي تواند سعادت بشر را تضمين نمايد، ولي اگر اين اصل زير سوال رود، ممكن است جريان تمايل به مكاتب بيگانه شدت گيرد.
▪ تغيير جهت دادن انديشه ها:
نهضت خدايي بايد براي خدا آغاز شود و براي او ادامه يابد و هيچ خاطره و انديشه اي غير خدايي در آن راه نيابد تا عنايت و نصرت الهي شامل حالش گردد.
● جدا كردن دين از علم و سياست و تفرقه بين حوزه و دانشگاه.
▪ بوروكراسي مفرط و فساد اداري و اجتماعي:
حضرت اميرالمومنين (ع) مي فرمايند: همانا فلسفه نابودي رژيمهاي پيشين اين بود كه حق مردم را ندادند تا آن را به رشوت خريدند، و راه باطلشان بردند، و آنان پيرو آن گرديدند.(۱(
▪ دنيا طلبي و اشتغال به زينتهاي دنيوي:
اگر زندگي تجملاتي و روحيه تكاثر طلبي در ميان عناصر انقلابي فزوني گيرد، داعيه دفاع از انقلاب و ارزشها تضعيف مي شود.
ابن خلدون ادوار تشكيل دولت را چنين بر مي شمارد:
دوران ظفر، دوره انحصار قدرت، دوره تجمل و فراغت، دوره خرسندي و بالاخره دوره اسراف و تبذير و انحطاط. در دوران آخر، عصبيت (همبستگي اجتماعي) از بين مي رود، و تن آسايي، تجمل و حاكميت روابط فزوني مي گيرد. (۲(
- اشاعه فحشاء و مراكز فساد و تاثير پذيري از جنگ رواني و تبليغاتي دشمن.
- فراموش كردن اهداف فرهنگي قيام ملت و مكتب الوهيت به معني وسيع آن و ايده توحيد با ابعاد رفيع آن، كه اساس خلقت و غايت آن در پهناور وجود و در درجات و مراتب غيب و شهود است. (۳(
▪ نا تمام گذاشتن تحقق آرمانهاي نهضت:
متاسفانه تاريخ نهضتهاي اسلامي صد ساله اخير، يك نقيصه را در رهبري روحانيت نشان مي دهد و آن اينكه روحانيت نهضتهايي را كه رهبري كرده، تا مرحله پيروزي بر خصم ادامه نداده است. (۴(
آرمانهاي جهاني انقلاب اسلامي ايران هنوز به شكل كامل عملي نشده است. محدود كردن پيام انقلاب به مرزهاي جغرافيايي، از مهمترين آفات سياسي انقلاب است. مبارزه با ظلم و اقامه قسط و عدل در سراسر جهان و اتحاد امت اسلامي از مهمترين آرمانهاي انقلاب اسلامي مي باشد .
▪ ابهام طرحهاي آينده:
تجربه نشان داده كه روشن نبودن طرح آينده، ضايعات اساسي به بار مي آورد. ما از لحاظ مواد خام فرهنگي و سياسي، فوق العاده غني هستيم.
▪ رخنه فرصت طلبان:
استاد مطهري در اين باره مي فرمايند:
هر نهضت مادام كه مراحل دشوار اوليه را طي مي كند سنگيني اش بر دوش افراد مومن، مخلص و فداكار است. اما همينكه به بار نشست و يا لااقل نشانه هاي بار دادن آشكار گشت و شكوفه هاي درخت هويدا شد، افراد فرصت طلب نفوذ مي كنند. هر چه از دشواريها كاسته مي شود و موعد چيدن ثمر نزديكتر مي گردد، فرصت طلبان محكمتر و پرشورتر پاي علم نهضت سينه مي زنند، تا آنجا كه تدريجا انقلابيون مومن و فداكاران اوليه را از ميدان به در مي كنند... انقلاب فرزند خور نيست، غفلت از نفوذ و رخنه فرصت طلبان است كه فاجعه به بار مي آورد... مبارزه با رخنه و نفوذ فرصت طلبان عليرغم تظاهرات فريبنده شان يكي از شرايط اصلي ادامه يك نهضت در مسير اصلي است . (۵(
▪ تفرقه و درگير شدن در گرداب اختلافات داخلي و استفاده نكردن از نيروهاي بالقوه مردمي :
از ديدگاه ابن خلدون عصبيت (همبستگي اجتماعي) مهمترين عامل اعتلاي يك ملت و تمدن محسوب مي شود. عصبيت به مثابه رشته مشتركي، خانواده و ملت را به هم پيوند مي دهد.” (۶(
▪ بي تفاوتي مردم نسبت به سرنوشت اجتماعي خويش و غير سياسي شدن دانشگاهها:
امام خميني در ارتباط با نقش مردم و ارتباط متقابل ايشان با مسئولين مي فرمايند: هر فردي از افراد ملت حق دارد كه مستقيما در برابر سايرين، زمامدار مسلمين را استيضاح كند و به او انتقاد كند و او بايد جواب قانع كننده دهد و در غير اين صورت اگر بر خلاف وظايف اسلامي خود عمل كرده باشد، خود به خود از مقام زمامداري معزول است. (۷(
▪ تحت الشعاع قرار گرفتن عدالت اجتماعي و زياد شدن فاصله فقير و غني:
استاد مطهري پس از تبيين عدالت اجتماعي، استقلال و آزادي و معنويت اسلامي به عنوان سه ركن انقلاب مي فرمايند : عثمان اولا نظام به اصطلاح اقطاعي را رايج كرد.يعني قسمتهايي از اموال عمومي را به كساني كه يا از خويشاوندانش بودند يا از دوستان و طرفدارانش، بخشيد.ديگر اينكه از بيت المال بخششهاي فوق العاده بزرگي انجام داد...انقلاب مسلمانان در زمان علي (ع) نظير انقلاب امروز ايران يك انقلاب همگاني بود.
حضرت فرمود تمام ثروتهايي را كه در زمان عثمان از مردم به ناحق گرفته شده را مصادره خواهم كرد، اگر چه با آن ثروتها زن گرفته باشيد.. .در مورد وضع آينده انقلاب اسلامي خودمان يكي از اساسي ترين مسائل همين مسئله عدالت اجتماعي است...سرمايه داري از آن جهت محكوم است كه در بطن خود استثمار را پرورش مي دهد. (۸(
▪ بي توجهي به مستضعفين و ولي نعمتان انقلاب و عنايت عليحده به اغنياء:
حضرت امام در وصيت نامه سياسي - الهي خود به برخي از آفتهاي اقتصادي انقلاب اشاره مي فرمايند : توجه داشته باشند كه رئيس جمهور و وكلا مجلس از طبقه اي باشند كه محروميت و مظلوميت مستضعفان و محرومان جامعه را لمس نموده و در فكر رفاه آنان باشند، نه از سرمايه داران و زمين خواران و صدر نشينان مرفه و غرق در لذات و شهوت، كه تلخي محروميت و رنج گرسنگان و پا برهنگان را نمي توانند بفهمند...به آنان خصوصا مستضعفان و محرومان و ستمديدگان كه نور چشمان ما و اولياي نعم همه هستند، و جمهوري اسلامي رهاورد آنان و با فداكاريهاي آنان تحقق پيدا كرد، و بقاي آن نيز مرهون خدمات آنان است، فروگذار نكنيد...همه خدمتگزار ملت و خصوصا مستضعفان باشيد...به همه در كوشش براي رفاه طبقات محروم وصيت مي كنم كه خير دنيا و آخرت شماها رسيدگي به حال محرومان جامعه است.
- ايجاد ترديد نسبت به آرمانهاي انقلاب
- جاه طلبي هاي غلط و نامشروع
- تحت الشعاع قرار گرفتن استقلال و آزادي.
- در خطر قرار گرفتن امنيت مظلومين
- بازگشت استعمار به طرق آشكار و نهان، و وابستگي نظام سياسي به ابرقدرتها

به اهتمام: حامد فتحعلي خاني