اخبار سینما و تئاتر(91/01/30)

به گزارش خبرگزاری فارس، «امیر دژاکام» نویسنده، کارگردان و مدرس تئاتر، به بهانه افتتاح خانه نمایش شماره 2 یادداشتی را اختصاصا در اختیار فارس قرار داده است.

متن کامل این یادداشت به شرح زیر است:

افتتاح هر فضایی برای تمرین یا اجرای تئاتر لازم است. من واژه لازم را به دقت انتخاب کردم اما کافی نیست. البته سالن‌های نمایشی کوچک، ضرورتش از سالن‌های بزرگ بیشتر است. در حال حاضر امکان تولیدات ما برای سالن‌های بزرگ محدود است. شاید 6 یا 7 گروه باشند که بتوانند در سالن‌های بزرگ به اجرای نمایش بپردازند. از سوی دیگر نیازهای ما در این فضاها، به جزء سالن اصلی تئاتر شهر و تالار وحدت، با ساخت یک یا دو سالن بزرگ دیگر برآورده می‌شود اما امکان تولید نمایش برای سالن‌های کوچک بیشتر است. در همین تهران شاید بالغ بر 400 گروه نمایشی هستند که توانایی کار در سالن‌های کوچک را دارند. به این معنا که می‌توانند با یک گروه جمع و جور و دو یا سه بازیگر، نمایشی با زمان 45 دقیقه تا یک ساعت را روی صحنه ببرند.

سالن «خانه نمایش شماره 2» لارستان هم این ویژگی‌ها را در خودش دارد اما نکته‌ای که در این میان حائز اهمیت است نحوه برنامه‌ریزی کاری است که این سالن‌ها دائما اجرا داشته باشند و به تدریج وارد گردونه تولید اصلی کشور شوند.

این نکته هم قابل توجه است که ما برای تمرین هم به سالن احتیاج داریم. چون مکان تمرین هم باید دارای امکاناتی باشد. یک سالن تمرین تئاتر به سرویس بهداشتی، رخت کن، کمد، آرشیو وسایل سبک نیاز دارد. معمولا سالن‌های تمرین ما این امکانات را ندارند و این نکته واضح است که ما علاوه بر سالن تئاتر، به سالن تمرین هم نیاز داریم.

من جایی دیگر هم این نکته را مطرح کرده‌ام که اگر می‌خواهیم تئاتر جزئی جدایی‌ناپذیر از زندگی مردم شود و در تمام مناطق شهر و طیف‌های مردم اجرا شود، تنها نیاز به گروه‌های اجرایی و فضای نمایشی نداریم، بلکه به قوانینی هم در این زمینه نیاز داریم. روی سخن من به تئاتر خیابانی نیست. بلکه از تئاتری حرف می‌زنم که زیر سقف و درون معماری یا بیرون معماری یا در طبیعت اجرا می‌شود. نمایش ایرانی دارای این ویژگی‌ها است؛ کما اینکه تخت حوضی در خانه، نقالی در قهوه خانه و تعزیه در میدان اجرا می‌شود. امروز می‌توان همان فضای میدان‌های قدیم را در لابی ساختمان‌های بزرگ جست‌و‌جو کرد.

هر چند که در همین روزگار هم سالن‌های سرپوشیده‌ای نظیر سالن تئاتر خاورن، سالن تئاتر جمشیدیه، سالن تئاتر پارک گفت‌وگوی تمدن‌ها هم بی‌مصرف افتاده‌اند اما ما زمانی می توانیم بحث شکوفایی تئاتر را مطرح کنیم که تئاتر درون و بیرون سالن ها اجرا شود و در فضاها و زمان‌های مختلف، تئاتر فضا و زمان که نام دیگرش نمایش ایرانی است و به شکل‌های گوناگون، بدون دیالوگ، کوتاه مدت، بلند مدت و ... اجرا می‌شود.

تمام این‌ها نشانگر این است که ساخت سالن و افزایش فضاهای نمایشی ضرورت دارد اما ضروری‌تر این است که در کنار حرکت موازی ساخت سالن‌ها، به لحاظ قانونی هم قانون‌هایی وضع شود که امکان اجرای تئاتر را در تمام سطوح جامعه میسر کند.

انتهای پیام/ی